02 April 2008

Spéartha saor ó seabhaic


( íomhá ó Wikimedia Commons)


Mheabhraigh gabhadh an rí-ulchabháin san Neidín dom píosa atá i'm intinn le tamall.

Nuair a bhím thall sa Ghearmáin, bíonn éin ar chreachadóirí iad le feiceáil go flúirseach - gach ceann acu agus a fhearann fhéin aige fán mbóthar ar mhachairí méithe na hAlmáine.

Is annamh gan radharc ar ceann san spéir, nó ar talamh.

Abhus, seachas corr áit iargúlta sna sléibhte, ní ann do seabhaic so fheicthe. Cinnte, chonaic mé pocaire gaoithe, nó seans gur fabhcún gorm a bhí ann, i'm ghairdín uair amháin. Ach is annamh eachtra mar sin.

Bíonn cuannacht thar an gcoiteann ag na héin seo san spéir.

Bíonn an chorr bhán fairsing thall freisin. Níor chuala riamh go bhfacathas abhus iad - cé go bhfuil lána na coirre bhána in san tSeanchill i gCo átha cliath.

No comments: