Cliabhán Shéas

Bhíomar sna fichidí, óg, aclaí agus tugtha don siúil. Maith go leor, bhí taithí againn ar shiúlóidí marcáilte go soiléir na mór roinne - cé go raibh taithí agam féin ar fásaigh gan chosán na hÉireann. Ní raibh léarscáil ar scála fiúntach le fáil - ach bhí treoirleabhar againn.Thabharfaimis faoi Psiloritis a dhreapadh. B'fhiú dul sa tseans.

Thaisteal muid ar bhus agus tacsaí go sráidbhaile Kamares agus d'aimsigh brú don oíche. Labhair muid le roinnt turasóirí eile - thug sin misneach dúinn. Chuamar a luí luath, é ar intinn againn éirí agus tabhairt faoin sliabh roimh breacadh an lae chun an bhrothall a sheachaint, agus oíche a chaitheamh thuas.  Ach tháinig teas na hoíche agus an iliomad corrmhíol glórach idir muid agus codladh - ainneoin slad a rinne Uta orthu ar feadh deich nóiméad i lár na hoíche.

Thosaigh muid ag siúl thart ar a cúig, agus bhí rudaí togha ar feadh tamall. Go luath tar éis dúinn tosú chuaigh fear cnagaosta tharainn, é seang lúfar griandóite, clic clic an dá bhata siúil aige ag fógairt a fhlosc. Ní raibh mórán á iompar aige. Bhí barraíocht á iompar againne...

Dúirt an treoirleabhar go mbeadh an conair marcáilte le spotaí dearga, agus gur chuaigh sé go géar in aghaidh an fána. Bhí spotaí dearga thall is abhus ar na carraigeacha. In aghaidh an fhána linn, é ag éirí níos géire agus níos géire. Ní raibh neach le feiceáil. Ar aghaidh níos faide. Chas ar aoire - ach ní raibh teanga i gcoitinn againn. Lean orainn. Géar. Te. Tuirsiúil. Gan cosán soiléir. 

Chinn faoi dheireadh go rabhamar ar strae. Chas ar ais. Síos le fána. Chonaic an áit a chuamar ar strae. Ach bhí ar sáith againn. Síos arís go dtí an sráidbhaile. Ní rabhamar ann fiú nuair a chuaigh fear na mbataí tharainn arís, an barr bainte amach aige cheana. Gan aon mhoilliú ar luas an clic clic rithimeach.

Ní raibh coinne ag lucht an bhrú linn. Bheadh orainn fanacht ar bhéile - ní raibh an uain ach maraithe acu.

A leithéid de fheoil bhog níor ith mé cheana ná ó shin.

Chodail muid an oíche sin. Bhíomar righin go maith ag lá dar gcionn! Bhí an sráidbhaile spéisiúil - gan ann ach seandaoine agus leanaí. Is dócha go raibh na daoine fásta eile ag fónamh do thurasóirí cois cósta. Cheannaíomar sailéad don lón ó seanbhean a raibh leabhar aíonna aici; go leor Gearmáinis, Ísiltíris is Fraincis ann. Roinnt Béarla.  Tá Gaeilge anois ann, más ann  dó fós. Sailéad gréagach blasta, le cáis feta. Agus rud a bhí ar fáil go flúirseach ar an oileáin - frappe, i. caife fuair le bainne agus uachtar. Bhí iógairt gréagacha ar fáil go coitianta freisin - iad gan a bheith chomh leachtach is a bhíonn abhus, agus ana dheas le mil nó torthaí úra.

Bhí na daoine aosta feistithe go traidisiúnta, go leor éadaí dubha. Sariki - ceannbheart fite - ar na fir. Cheannaigh mé ceann dom féin níos déanaí agus vástchóta. Táid fós agam.Níl an nós áirithe sin níos sine ná tús an chéid seo chaite - deirtear go seasann na scothóga a chaitear thar an ceannaghaidh do dheora na daoirse faoi na Turcaigh.

Tá gnó gan críochnú agam ar an sliabh ina raibh seomra naíonáin Shéas mar sin. Tá súil agam é dhreapadh lá éigin. Gan ualach, agus le treoraí!

Sariki

Άγιος Παύλος

Tá sé go láidir sa bhéaloideas i Loutro gur thug Pól cuairt ar an gceantar agus gur bhaist sé muintir an oileáin ann. Níl an insint i Gníomhartha na nAspal ag teacht baileach leis sin - cé go bhfuil Fenix (baile ársa i gceantar Loutro) luaite.... 'Bhí mórán aimsire curtha amú againn faoin am seo: bhí Lá an Troscaidh thart agus níorbh iontaoibh feasta leanúint den turas. Más ea thug Pól foláireamh dóibh á rá: “Feictear domsa, a fheara, go bhfuil tubaiste i ndán don turas seo agus go ndéanfar díobháil mhór ní amháin don long agus don lasta ach dúinn féin chomh maith.” Ach ba mhó an aird a thug an taoiseach céad ar an bhfear stiúrach agus ar an gcaptaen ná ar chaint Phóil. Agus toisc nach raibh an cuan oiriúnach chun an geimhreadh a chaitheamh ann, mhol a bhformhór dul chun farraige ón áit, le súil go bhféadfaidís Féinix a shroichint agus an geimhreadh a chaitheamh ann - cuan de chuid na Créite a bhfuil a aghaidh siar ó dheas agus siar ó thuaidh. ' Gníomhartha 27:9-12 Ar aon nós, tá eaglais ón ré Biosántach in aice le Féinix. Thógamar féin an báid farantóireachta go Agios Roumeli, níos faide soir ar an gcósta. Ar éigean gur aithin muid go raibh eaglais ann ón mbád - bhí sé chomh bídeach sin. Is dóigh liom go raibh sé i gceist againn siúl go dtí an Eaglais agus seans ar ais go Loutro - ach gur tháinig muid ar malairt tuairime de bharr an bhrothaill. Rinne muid bád agus bádóir a fhruiliú chun muid a thabhairt ann. RIB, más buan mo chuimhne, agus leaid óg. Tá an Eaglais ar an trá - ní bhíonn mórán taoide san Meánmhuir, ar ndóigh. Bhí an gainimh ana the ar fad agus muid á thrasnú. Bhí frescos breátha san eaglais, ach iad síonchaite go maith. D'amharc muid ar an eaglais ar ár suaimhneas, agus chuaigh a snámh seal ón dtrá. Bhí fear an bháid ag snámh freisin, agus ansin thug sé ar ais muid go Agios Roumelis; d'fhan muid seal ansin ar an bád farantóireachta ar ais go Loutro.

Fíon fionn na Gréige

Tá líne d'amhrán a chuala mé fadó, ag na gasóga is dócha, greamaithe i'm chloigeann - Und auch auf Kreta gibt es Retsina wein. Níl mé baileach cinnte cad a spreag mo nuachar anois agus mé féin chun coicís saoire a chaitheamh ar an gCréit i 1993. Bhí bialanna gréagacha coitianta i mBeirlín an uair úd, agus thaitin an bheatha linn. San ré réamh-idirlín níl mé baileach cinnte conas a rinneamar ár gcuid pleanála. Bhí treoirleabhar againn cinnte - Baedecker más buan mo chuimhne. Bhí freisin leabhar againn - Wanderungen auf Kreta. Ach ní raibh le fáil an uair úd ach léarscáil ar scála 1:200 000 - nach bhfuil oiriúnach chun siúl. Bhí an Ghréig ar fad ina cheantar míleata dar le NATO agus cosc ar léarscáil cruinne. Fuaireamar ceann 1:80 000 ar an oileán féin, ach níorbh mórán feabhais sin. Bhíomar cleachtaidh le  conair siúil marcáilte go cruinn agus léarscáil 1:25 000. Maith go leor bhí taithí éigin agam ar na sean léarscáil SO orlach nó leath orlach sa mhíle - ach b'shin i ceantar a raibh aithne agam air.
	Ach bhí plean de chineál éigin againn nuair a thuirling muid in Iraklíon. Ba chuid den bplean sin bailiú linn go gasta! Chaitheamar oíche amháin in óstán "saor agus maith" - oíche ar bheagán codlata de bharr callán agus teas (cé gur Deireadh Fómhair a bhí ann bhí sé te, dar linne). Thugamar cuairt ar Knossos na scéal - is cuimhin liom díomá a bheith orm mar gur beag a bhí le feiceáil. Ar aghaidh linn go dtí an cósta theas - go Matala, áit ar chaitheamar oíche roimh aghaidh a thabhairt ar na sléibhte in iarracht Psiloritis a dhreapadh. Blagmhír ann féin conas (nár) éirigh linn. Chaitheamar an chuid is mó den saoire i mbaile beag darb ainm Loutro, á úsáid mar ceanncheathrú chun siúlóidí agus turais eile a dhéanamh.
Rinneamar cuid mhaith snámh freisin, agus fuair mé snorkel mé féin agus masc - nílim iontach ag snámh ach bhí an beatha mara thar a bheith spéisiúil. Ar bhusanna, le tacsaithe agus air bháid farantóireachta a thaisteal muid. Bhí roinnte den na bóithre ar thaisteal an bus orthu iontach sceirdiúil, ag titim le fána in aice linn - ach na tiománaithe ar nós cuma liom, níos mó spéis acu i gcabaireacht le paisinéirí (dathúla) ná aird a thabhairt ar an mbóthar. Cuimhin liom fear de mhuintir na háite bheith de shíor á bheannú féin roimh gach cor sa bhóthair - rud nár shuaimhnigh ár néaróga.
Chaitheamar lá amháin i Rethimnon ar an mbealach ar ais go hIraklion. Bhí an bia, an pobal agus an taobh tíre iontach deas; saoire den scoth a bhí ann. Bhí sé i gceist agam riamh filleadh - san Earrach más féidir. Cé go raibh go leor lusanna le feiceáil, bhí mórchuid den fásra griandóite donn deannachúil ag Deireadh an Fhómhair.