Camchuairt Leath Mogha (agus giota leis)

Táim ar saoire le coicís. Ba é an phríomhchúis ná freastal ar Féile Opera Gleann Móire. Bhí mo mhac Fionn i bpáirt Curio san Opera Giulio Cesare.

Tháinig mo mháthair céile agus a páirtí ó Bheirlín, agus thógamar teach saoire ar an Aird Mhór ar cíos ar feadh seachtaine, ó Máirt go Máirt. Ach leis an mbeirt ó Bheirlín agus bagáiste, bheadh gluaisteán mo nuachar lán - gan spás domsa. Bheadh orm taisteal ar bhus. Ó tharla go mbeadh sin amhlaidh, agus ó tharla coinníoll ag m'fhostóir go nglacfaí ar a laghad saoire amháin coicíse roimh Meán Fómhair, shocraigh mé cuir leis an dturas. 

D'aimsigh an déagóir poll Hobaid i Maigh Eo. Ach shíleamar gurbh leor oíche amháin ansan. 

Tá oileáin Árainn leath bhealach idir Port Láirge agus Maigh Eo, cineál. Rith sé liom go mbeadh sé go deas sciuird gasta a thabhairt orthu. Fuair mé amach go mbeadh sé indéanta oíche a chaitheamh ar Inis Oírr, oíche ar Árainn agus filleadh thar Inis Méain. 

Oíche sa Ghaillimh. Ar aghaidh go Maigh Eo. Filleadh ar thraein ó Caisleán an Bharraigh. 

D'aimsigh mé busanna ó Eochaill via Corcaigh agus Inis go Dúlainn. 

Bheadh sé indéanta dul ón Aird Mhór, ach ní bheadh mórán ama idir bhusanna agus ní raibh fonn orm dul sa tseans an bhád a chailleadh. Thug mo bhean síob go hEochaill dúinn. 

Ar an slí síos chaith mé dhá oíche le cara liom sa Rinn. Agus bhí orm filleadh abhaile Déardaoin agus síos arís Dé hAoine leis an déagóir, a raibh scrúdú damhsa acu. 

Ar an Máirt thaisteal mé ar an nasc áitiúil ón Rinn go Dún Garbhán, agus ar aghaidh go dtí an Lios Mór áit a raibh ceolchoirm am lóin ag Fionn. 

Tráthnóna fuair mé síob go dtí an Eaglais, agus shiúl cuid de Shlí Dhéagláin. Tar éis 16km, toisc go raibh sé ag ceobhrán, ag éirí mall agus an bagáiste trom chuir mé fios ar mo nuachar - bhí faid nach raibh mé ag súil leis curtha leis an mbealach toisc droichead a bheith scuabtha chun siúil. 

Roinne mé roinnt siúl agus taisteal eile fán mbealach - tá sé i gceist agam roinnt blagmhír a scríobh faoi! 

Ach seo agaibh achoimre. Tá feabhas mór tagtha ar chúrsaí iompair, agus is iontach iad na busanna nasc áitiúil - gur féidir íoc astu le cárta Leap. 

RATP

Bhí mé ag obair i bPáras, nó gar dó le bheith cruinn, ar feadh coicís tar éis na Cásca. Rachainn as mo chéill dá mbeadh orm maireachtáil in óstán ar feadh coicís. Mar sin bhí árasán aon seomra faighte ar chíos agam, sách gar do lár na cathrach. Soir ó dheas ón gcathair a bhí an ionad oibre agus mé ag braith ar iompar poiblí dá réir. Ar ndóigh ag baile caithim breis is ceithre uair a chloig in aghaidh an lae ag comaitéireacht. Bhí mo chuid taighde déanta agam agus fhios agam go mbeadh aistear níos gaiste romham thall. Agus go raibh ticéad seachtaine ar fáil an Navigo découverture,  atá bhailí ar na córais iompar ar fad in Île de France. (Páras agus a cheantar máguaird). Bhí grianghraf riachtanach, rud a chosain 5€ orm. Ní raibh na gléasanna grianghraf ag obair in aerfort Charles de Gaulle ach dhíol siad an ticéad liom agus dúirt liom grianghraf a fháil ag ceann scríbe. 5€ a bhí orthu, 27€ an seachtain ar an ticéad agus d'fheadfaí é athluchtú go héasca ag innill ilteangacha in ngach stáisiúin. An Fhrainc a bhí ann, mar sin bhí stailceanna ar bun. Seachas an chéad lá, nuair a bhí srianta ar thrácht ón aerfort, is beag a chuir siad as dom toisc gur tiománaithe de chuid iompar Pháras RATP seachas an SNCF a bhí ag tiomáint na traein a raibh mé ag braith orthu. Bhí na hardáin níos láine de bheagán ar laethanta stailce. Ach níor cuireadh níos mó ná cúpla nóiméad, ar a mhéid le m'aistear laethúil bus - rer b - bus. Ag an deireadh seachtaine agus tráthnóna thapaigh mé an deis taisteal ar an metro agus ar tram freisin. Simplí, éifeachtach, glan. Fógraí le léamh agus le clos a bhí soiléir agus go minic ilteangach- chuala Fraincis, Béarla, Gearmáinis, Iodáilis is Spáinnis.

Bhíos tógtha leis!

Mangónna ó Mhali

Fearacht Michal bhí mé féin i láthair aréir ag léacht Frank Allen do Roth.

Léacht chuimsitheach a bhí ann; ag tarraingt as a thaithí leis an Banc Domhanda agus an Gníomhaireacht um Fháil Iarnróid chun ról an iompar poiblí i sábháil na cruinne a leagan amach!

Léirigh sé an comhthéacs i dtosach; an deighilt a d'oscail idir tíortha na cruinne le teacht an réabhlóid tionsclaíoch i roinnt tíortha; clais a d'fhán oscailte agus domhain le linn an fichiú aois ainneoin dícheall leithéidí an bhainc domhanda agus gníomhaireachtaí forbartha eile.

Tá an chlais sin ag dúnadh anois go gasta - do thíortha áirithe - na "BRIC" (Brasaíl, an Rúis, an India, an tSín). Cé gur deá scéala é seo, ciallaíonn sé go bhfuil borradh thar na bearta ar meánaicme sna tíortha sin; agus tarraingt acu ar stíl beatha Iartharach. Níos measa fós, tarraingt ar an samhail atá acu den stíl beatha Iartharach.

Bhí scéal ag Frank faoi bheith i Shanghai agus an rothar bheith geal le bheith imithe as radharc ar fad - agus an díchreideamh a léiríodh nuair a dúirt sé gur ar an rothar a thaistealaíonn sé féin. Bhí staireog eile aige faoi boic mhóra ón Áis  ag teacht go dtí ceannáras an Bhainc Domhanda agus an stangadh a baineadh astu nuair a thuig siad go raibh ceannairí an bhainc ag taisteal ar an mbus - agus go rabhthas go súil go ndéanfaidh siad amhlaidh agus iad ag tabhairt cuairt orthu!

Mar tá, ar ndóigh, míbhuntáiste ag baint le fairsingiú seo an mheánaicme domhanda  - go gcuireann sé le hastúcháin agus le borradh an CO₂ san aer.
Tá cúrsaí iompar lárnach anseo; mar tá leibhéil astúcháin an ard ag baint le hiompar i gcarr príobháideach nó i feithicil ar bith a dhónn breosla iontaise. Is fíor go bhfuil feabhas ag teacht ra charranna agus na hinnill ag éirí níos éifeachtaí. Fós féin, tá an traein leictreach níos fearr fós; iompraíonn sé níos mó daoine, agus más ó foinsí in-athnuaite a ghintear an aibhléis beidh na hastúcháin níos ísle. Ach, dar ndóigh tá gá le infheistíocht. (Seans go mbeadh breis tábhacht le busanna leictreacha ach níor pléadh sin)
Tá léaró dóchais le feiceáil, dar le Frank, i measc an aos óg san Iarthar; an aois ag a bhfaigheann aosánaigh Mheiriceá ceadúnas tiomána ag ardú - agus laghdú ar líon na dturas mar thoradh ar na meáin sóisialta  a  ligeann do dhaoine bheith i dteagmháil le chéile gan bheith i láthair a chéile. (Tráthúil go leor, agus mé ar an mbus abhaile bhí an comhrá seo agam faoin ábhair ar Twitter le hAlex Hijmans - atá sa Bhrasaíl)
Creideann Frank go láidir gurbh iad comhlachtaí príobháideach is fearr a mheallfaidh an athrú iompar atá de dhíth; gur féidir leis na Rialtais na coinníollacha a chruthú dom margadh, ach gurbh fearr atá margaí ag athrú iompar ná stáit.
Ach is iompar féitheog na forbartha - uaidh sin a thóg mé teideal an mhír seo, staireog ag Frank faoi chomhghleacaí leis a bhí ag iarraidh Mangónna ó Mhali a sheoladh chun na hEorpa.
Mar sin, ba mhaith an rud é  fáil forleathan a bheith ar iompar éifeachtach poiblí.
Mar a deir Michal, is fiú tacú le misean Frank!