Lá Caille

Athbhliain faoi mhaise daoibh!

Ach ar chúis éigin is cantal agus duairceas is mó a mhothaímse.

Jionbhair gruama dorcha duairc atá ann.

Dar ndóigh, ní cabhraíonn sé go mbeidh mé ag filleadh ar obair amárach. Agus go sroichfidh mé an dá scór i mbliana. Agus gur éalaigh an saoire uaim gan rud ar bith fiúntach a bheith déanta agam.

Ar an dtaobh eile, ba cheart go mbeadh muid réidh leis an togra promhadh, atá idir lámha againn le roinnt blianta anois, roimh Cáisc. Tá an iomarca den promhadh go holc don anam! Crapann beachtaíocht síoraí an meon, agus fásann nós an síor "locht a fháil".
Is deacair gan ligeann do sin sleamhnú isteach san chuid eile den saol.

Ach tá díth codlata orm, tharla í féin a bheith ag gearradh fiacla (agus mo néaróga chomh maith).

Ach is leor sin den gclamhsán. Beidh lá eile ann amárach!

Go raibh síocháin ag an cine go léir i mbliana.

Caróga agus Cábóga

Tá cantal orm.

Aréir agus muid ag suí chun dinnéir, chuir bligeard sráide éigin cloch tríd an pána mhór gloine in aice leis an doras tosaigh. Ar ámharaí an tsaoil, gloine dúbailte a bhí ann, agus níor briseadh ach an gloine lasmuigh. Chuir muid fios ar an Gardaí - bhí siad sa cheantair cheana de bharr go raibh na bligeard céanna ag caitheamh clocha le carranna.

Is beag is féidir leo a dhéanamh, dar ndóigh. Ní fhaca muid na scabhaitéirí; go deimhin, thóg sé tamall orainn a thuiscint cad a bhí tarlaithe. Bhí an chuma ar an scéal ar dtúis go raibh clocha sneachta ag bualadh in aghaidh na fuinneoige - bhí sé ag scoilteadh ina smidiríní go mall.

Ansin ar maidin chuir an Banc scairt orm le rá go raibh rudaí amhrasacha ag tarlú do mo charta creidmheasa. Ar ámharaí an tsaoil thug siadsan faoi ndeara gurbh amhlaidh a bhí - bhí caróg idirlín éigin tar éis cúpla céad euro d'ár gcuid a chaitheamh ar éadach "cailiúiláin".

Táimid i mbéal na Nollaig.

Mar sin, níl leigheas iomlán ar ceachtar fadhb go dtí an bhliain seo chughainn. Níl fuinneog nua ná cárta nua ar fáil.

Beidh orainn cuir suas le leigheas sealadach go dtí sin.

Grrrrr.