An Craiceann agus a Luach

Bunaithe ar an móitíf béaloidis den fear a fhaigheann greim ar chraiceann /cochall murúigh agus smacht uirthi dá réir, tá úrscéal iontach filíochta scríofa ag Eithne Ní Ghallchobhair.

Scéalaí í Eithne sa mhullach ar a saineolas domhain ar bhéaloideas agus ar an nGaeilge agus cruthaíonn sí íomhánna cumhachtacha le teanga spleodrach lán uaim.

Ar chreatlach an scéil traidisiúnta tógann sí úrscéal a chíorann grá - collaí, máithreach, clainne; comhbhá le dúlra ; béadchaint ; fireannachas tocsaineach smachtaithe ;  deacracht comhshamhlú le pobal an té atá éagsúil go feiceálach. Téamaí comhaimseartha uilíocha.

Mar a rinne sí i Múscail, a Ghiorria, tá scéalta béaloidis eile - faoi seilg rónta go háirithe - fite fuaite tríd.

Tá ár gcraiceann róin againn ar fad, agus má bhaintear dínn de láimh láidir é, fulaingt atá i ndán dúinn. Bronntar searc, ní féidir é ghabháil. Agus tá grá máthair iontach láidir!

Tá na híomhánna a chruthaigh Eithne iontach láidir spleodrach - ba bhreá liom léaráidí a fheiceáil curtha leis an leabhar, samhlú ealaíontóra ar an gcaint ceolmhar a mhúscailíonn pictiúir de fiántas agus síocháin dúlra agus duine, de ghrá agus de ghráin, de lúcháir agus dobrón. 

Harry Potter agus Taisí an Bháis

Bhuel, tá an gála deiridh (go dtí seo) de sraith Harry Potter foilsithe. Cheannaigh muid ar Satharn a fhoilsithe é (ag am ciallmhar i rith an lae, agus san Caifé Liteartha, ach sin scéal eile).

Shlog an leaid is sine na 600+ lch laistigh de trí lá, agus tá sé léite agamsa anois freisin. Tá an leaid is óige, nach léann an oiread, ag druidim chun deiridh an scéil chomh maith.

Thaithin an leabhar seo níos fearr liom ná na cinn eile. Tá na caracteirí éirithe níos aibí, feictear dom.

Ní mian liom aon rún a sceitheadh, ach thaithin na casanna sa scéal liom, agus fuascailt na mór cheisteanna faoi dhaoine; bhíodar uilig níos daonna dá bharr.

Rabhadh: sceitheann an léirmheas seo mórán rúin: ach aontaím leis na smaointe ann. Seo léargas ar an chéad leabhar agus an sraith, ina bhfuil eithne an léirmheasa eile.

Ceiliúradh ar chumhacht an ghrá (Caritas seachas Eros) atá san leabhar seo!

Sonas ar Mhali agus Trevor!

Bhí píosa fiúntach ag Trevor Ó Clochartaigh maidir leis an bpósadh i Lá Nua an lae inniu.

Tá a cholún ar fail ar líne anseo
:

Seans gurb é sin ceann de na rudaí is tábhachtaí dúinne inár bpósadh, ní a bheith sásta, ach a bheith aontaithe san fhís atá againn dár saol le chéile – sin ceann de na hábhair is mó a mbíonn na meáin mí-cheart fúthu. Bíonn siad ag iarraidh cur ina luí orainn go gcaithfidh muid a bheith áthasach i gcónaí, nó tá rud éigin mí-cheart lenár bpósadh.
Níl sé sin fíor, ná nádúrtha. An rud atá tábhachtach go mbeadh fís againn dár gcaidreamh atá comónta agus go mbeadh muid ag oibriú ina threo sin le chéile agus mar dhaoine aonair. Lena chur i mbeagán focal, ní léiriú ar phósadh maith beirt a bheith ag stánadh go grámhar isteach i súile a chéile, ach beirt a bheith ag féachaint an treo chéanna, amach rompu, dírithe ar an sprioc chéanna.

Is breá liom colúin Threvor; is minic go mbíonn siad ciallmhar, dóchasach. Ach is fearr liom níos mó colúin, a chuireann léargas ciallmhar dearfach ar an dteaghlach ar fáil, a léamh. Earra thar a bheith gann is ea iad.

Gura fad buan é, agus Mali ann lena chois!

Lá 'le Vailintín

atá ann inniu gan amhras.

Cad a thug mé do mo bhean, an ea? Dúnmharú mhaith, ambaist!

Dar ndóigh, is Dub é San Vailintín fhéin anois - mar is eol do chách, tá a thaisí in Eaglais na mBráithre Geala

Naomh le dlúthcheangal leis an bpósadh é San Vailintín: mar sin guím dea-chríoch ar an gcuid agaibh nach bhfuil pósta, agus nára bposfár an gcuid eile agaibh arís!