Sráideanna geala Orléans

Chaitheamar ceithre oíche agus trí lá iomlána ag cuir fúinn i gcathair Orléans, i lár an tseanchathair. Bhí na sráideanna go hiomlán saor ó charranna, seachas ag amanta áirithe ar mhaithe le seachadadh earraí nó chun na sráideanna a ghlanadh. Bhí an rochtain rialaithe, le mullaird a d'ísligh faoi smacht leictreach. 

Fiú sna ceantair lasmuigh den raon coisithe sin, bhí cosáin agus raon rothair leathana ann agus córas maith soilse tráchta. Cathair faoi réir do choisithe. 

Bhí sé sin le feiceáil san ealaíon sráide, idir oifigiúil, polaitiúil agus bradach. Rudaí san áit go bhfeicfeadh coisí iad. Mósáic bheaga ag míniú ainmneacha sráide nó díreach ar mhaithe le spraoi. Cineál Kintsugi cosáin, thug mé faoi deara in áit amháin é. 

Bhí graifítí ealaíonta le feiceáil, agus maisiúcháin spéisiúil ar dhoirse, idir sean agus nua. Fógraí eolais agus staire. Agus neart greamáin pholaitiúla - iad sin iad féin ealaíonta de ghnáth. 

Thug mé faoi deara, sa Fhrainc go ginearálta, gur sa chéad pearsa gnáthláithreach a bhí treoracha go minic, seachas sa mhodh ordaitheach. An citoyen dílis... 

Bhí na sráideanna glan, saor ó bhruscar. Bhí árthaigh bruscar ann, ach measaim freisin go raibh bruscar á sheachaint, agus go rabhthas ag glanadh leaca na sráideanna go rialta go moch ar maidin. (Chonaic mé an feithicil ar a laghad uair amháin ar mo mhochóireacht). 

An toradh - cathair bríomhar, bialanna agus tábhairní gnóthach, daoine suite laistigh is lasmuigh, go dtí go mall istoíche. (Ghlac mé na pictiúir thuas go moch ar maidin, ba mhó mo spéis sna tithe ná sna daoine!). Cé go raibh tithe lóistín fairsing, bhí gnáthchónaí i formhór na tithe, creidim.

Oifigí freisin i measc na bialanna agus siopaí. 

Feictear dom go bhfuil neart le foghlaim ag cathracha na hÉireann óna leithéid. Croí bríomhar a bhíonn ag cathair atá insiúlta ina lár, ina bhfuil an duine ina chroí. Spás poiblí. D'fhéadfaí claochlú chun feabhais a dhéanamh ar Ghaillimh, an Daingean, Bleá Cliath féin - cé go bhfuil pócaí amhlaidh sna cathracha, tá forlámhas an ghluaisteáin aonair fós láidir agus barraíocht spáis tugtha do bogadh agus go deimhin locadh. 

Bhí an saoire in Orléans iontach deas de bharr an ciúnais agus an glaine (go mall san oíche a tháinig an ciúnas, mar go raibh cúpla tábhairne bríomhar gar don árasán. Ach is mór idir monabhar cainte aos ceiliúrtha agus dord innill). 

La Pucelle

Is de bharr go raibh fonn ar Freddie freastal ar aonach meánaoiseach a rinneamar an turas. Baile Carcassonne, mar a raibh mé le Tiernán mar chuid dár turas ar Chonair na gCatárach deich mbliana ó shin an chéad sprioc a bhí agam féin. Nuair a rinne mé roinnt taighde fuair mé amach faoin bhféile a bhíonn go bliantúil in Orléans, comóradh ar an bhfuascailt a thug Jeanne d'Arc chucu agus chun na Fraince. 

Mar Chaitliceach, is aisteach liom scéal Jeanne d'Arc. Is aisteach liom Prionsa na Síochána a bheith ag glacadh páirt gníomhach i gcogaíocht idir Phrionsaí. Is fíor, gan amhras, gur chuir bua na Fraince tar éis céad éigin bliain de chogaíocht le síocháin agus sonas don ghnáth duine a bhí thíos ar go leor bealaí le ainghníomhartha na saighdiúirí agus amhais ar gach taobh. 

Sular thaisteal muid, bheartaigh mé go raibh breis eolais thar mar a bhí agam ar scéal Jeanne d'Arc de dhíth orm. Leagan den scéal a léigh mé mar pháiste a bhí agam! 

Sa lá atá inniu ann, gan amhras, tá seilbh glactha ag mórán dreamanna ar an scéal, ar mhaithe lena mba féin a chur thar abhainn. Ní raibh a leithéid de leagan uaim. Mar a tharlaíonn sé, maireann taifead dhá thriail ar Jeanne d'Arc. An triail bradach inár dhaor Easpag, íoctha ag na Sasanaigh, chun báis í de dheasca eiriceacht. Agus an triail eaglasta fiche cúig bliain níos déanaí, a ghlan í. Taifead chuimsitheach ar saol duine san cúigiú aois déag! Tá taifid eile de himeachtaí a ré ar marthain freisin. 

Chuaigh mé sa tóir ar leagan soléite iontaofa de shaol Jeanne d'Arc. Ní raibh mé ag súil leis an údar a d'aimsigh mé - Mark Twain. Is cosúil go raibh sé iontach tógtha le neamhleithleas agus neamhspleáchas Jeanne d'Arc. Rinne sé a chuid taighde sna cartlann, agus scríobh (faoi ainm cleite éagsúil i dtosach) úrscéal bríomhar stairiúil, ag cuir i gcéill gur aistriúchán ar chuimhní cinn duine a d'fhás aníos le Jeanne a bhí ann, duine a bhí léi go dtí gur ghabh na Burgundaigh í. Agus a bhí i láthair ag an triail i mbréagriocht mar rúnaí duine de na scríobhaithe. Cleas a lig dó an fhianaise tirim a fhí ina scéal soléite spreagúil. 

D'fhoghlaim mé go leor. Go háirithe faoin gcamastaíl a bhain lena cur chun báis, faoin uisce faoi thalamh i gcúirt an rídhamhna. Dílseacht Jeanne don gcoróin ainneoin laige follasach an rídhamhna. An bealach a spreag sí daoine agus a mheall tacaíocht. 

Bean óg tuaithe a léirigh éirim thar an gcoitiantacht in imeachtaí na cúirte. Deacair a shéanadh go raibh cabhair osnádúrtha i gceist, sa chúirt agus sna himeachtaí míleata. 

Agus nuair a thabharfaidh siad leo sibh le tabhairt ar láimh, ná bígí go himníoch roimh ré féachaint cad a déarfaidh sibh, ach an rud a thabharfar daoibh an uair sin, abraigí é; óir ní sibhse a bheidh ag labhairt ach an Spiorad Naomh.

Marcas 13:11

Ainneoin a ndícheall agus a bhfianaise, is le cleas suarach a dhamnaigh siad Jeanne sa deireadh. Cuireadh brú uirthi dearbhú a shíneadh (ní raibh léamh aici), agus fianaise áirithe ann nach ionann an méid a léadh di agus a shínigh sí. An príomh coinníoll ná gan éadach fir a chaitheamh, rud a bhí á dhéanamh aici ar chúiseanna praiticiúla agus ar mhaithe len í féin a chosaint ó ionsaíthe gnéasach. Shínigh sí ar an dtuiscint go mbeadh sí i bpríosún eaglasta faoi chúram mná, seachas na saighdiúirí garbha Sasanacha. Fealladh uirthi. Agus ansin ceileadh éadach mná uirthi ar aon nós. Cleas suarach, ach thug sé deis dóibh í a dhó mar eiriceach a bhí tar éis titim siar... 

Scéal corraitheach. 

Rinne mé leabhar eile a léamh ina dhiaidh sin, leabhar le Regine Pernoud, aistrithe ón bhFraincis, rogha sleachta as an fhianaise ón dá thriail. Léirigh go raibh leagan Twain cruinn ó thaobh na fianaise de. 

Mar chreidmheach tá deacrachtaí fós agam leis an scéal, naomh trodach. Más séimh féin an trodaí í, agus ag léiriú trócaire nuair b'fhéidir. Bhí súil agam go mbeadh léargas éigin le fáil i leagan Hilaire Belloc den scéal, toisc cáil a bheith air mar chosantóir an chreidimh. Ach is lominsint leamh a fuair mé ann. 

Tá mo cheisteanna gan réiteach! 

Tá Jeanne uileláithreach in Orléans agus sa Fhrainc. Ach is Londain a tháinig muid ar an gcéad saothar ealaíne fúithi - cóip nó leagan de phéintéireacht Delaroche de chléireach á croscheistiú sa ghéibhinn. Shíl mé gurb é Cauchon a bhí i gceist, ach is cosúil gur cairdinéal Sasanach atá i gceist. 

Is minic dealbh de Jeanne in eaglais sa Fhrainc. I go míleata faoi arm is éide, go hiondúil. Siombail tuata chomh maith le heaglasta - glóir agus Résistance an náisiúin. 

Ach bhí sí uileláithreach in Orléans. Ní mé cad a shílfeadh sí faoin sraith beorach ainmnithe aisti.... 

Tá neart lón machnaimh agam ón dturas. Agus seans go mbeidh mír nó trí eile abhus faoi... 

Hamilton

Agus tú san West End, agus an déagóir ina móidín ceoldrámaí, cad a dhéanann tú? Dul go ceoldráma, moram. Is idir Frozen agus Hamilton a bhí an rogha (ní agamsa!). Is dóigh liom go bhfuil mé sona gur ar Hamilton a thit an crann.

Thug muid aghaidh ar an Victoria Palace Theatre dá réir, tar éis dúinn na málaí droma a fhágáil san óstán. Ní raibh sé i bhfad san Tube (cé go bhfuil an córas sách casta agus níos mó ná bealach amháin dul idir A agus B. Ní mholfainn braith ar Google mar a rinne mé. Go háirithe, murab ionann agus Páras, nuair nach bhfuil comhartha fóin sna tolláin). 

Bhí suíochán measartha maithe againn, cé nach raibh siad iontach daor - ag tosach an Grand Circle. (Ní raibh sé go maith do m'eagla roimh airde, ach sin scéal eile). 

Níl ach breaceolas agam ar bhunú SAM agus an drong ar a dtugtar na Founding Fathers. Duine acu siúd, ligthe i ndearmad beagán, é Hamilton. 

Bhí míréir cognaíoch ag baint le haisteoirí (don gcuid is mó) gorma agus ceol uirbeach comhaimseartha a bheith ag léiriú an dream is WASPúla sin - agus Lafayette na Fraince, gan amhras, éan corr ina measc. Dream óg fuinniúil spleodrach. Agus Seoirse III Buile, gan amhras - an carachtar is fearr a thaithin leis an déagóir de bharr an greann agus an áiféis a bhain lena léiriú. 

Creidim go bhfuil an stair measartha cruinn acu, an  cur is cúiteamh chun an Stáit cónaidhmeach a bhunú, an poileimic, an sárú, an spleodar. Agus an miangas! Tragóidí de bharr comhraic beirte fánacha. 

Ní fear mór ceoldrámaí mé, ach bhain mé taitneamh as an ócáid. Is dóigh liom go bhfuil sé cliste teacht aniar aduaidh ar stair WASPúil mar seo le ceol agus aisteoirí a bhaineann leis an dreama nach bhfuair a gceart fós san réabhlóid Meiriceánach. (Cé go bhfuil fianaise éigin ann go raibh Hamilton féin báidhiúil le fuascailt na ndaor).

Eachtraí Aonghusa agus Freddie i Tír Óighe, an turas abhaile

Ba sa cheobhrán a d'fhág muid slán leis an árasán in Orléans. Siúl thart ar ceathrú uaire tríd go dtí an stáisiún traenach. Fanacht ansin ar an TER go Páras Austerlitz. Turas métro go Gare du Nord. Fliuch i bPáras freisin. Aghaidh ar chaifé d'fhonn béile blasta deireanach a ithe sa Fhrainc.

Bœuf bourguignon agus Gloine fíona domsa. Pasta agus chocolat froid ag an déagóir. Agus arán.

Níor fhág muid blúire sna miasa. Café gourmand mar mhilseog, agus aghaidh ansin ar an Eurostar. Níor ghlac róbat teorainn na Fraince le pas saoránaigh faoi 18, mar sin bhí orainn dul sa scuaine eile, a bhí ag bogadh go mall. Ar ámharaí an tsaoil, nuair a bhí póilíní na Fraince curtha dínn againn scaoileadh isteach sa scuaine do róbat na Breataine muid. Slándáil ansin. Gan aon fhadhb. Bhí neart ama againn agus gan strus ag baint leis dá réir. 

Turas gan mórán eachtraí go Londain. Bhí oíche le caitheamh i Londain againn. Fionn in Éirinn ag cleachtadh ceoldráma. Óstán, mar sin, gar do Euston. Tube chuig Edgeware Road. Shílfeá ó na comharthaí agus an phobal ar na sráideanna go raibh muid i dtír Arabach! Daoine ag ól tobac as píopaí uisce i gcaifeanna cois sráide. Óstán aimsithe. Níor tháinig sé baileach lena thuairisc... Seomra san íoslach. Dhá leaba íseal. Fuinneog, ar a laghad. 

Na málaí droma a fhágáil ann agus amach arís. Ceoldráma. Blagmhír ar leith dlite do sin. 

Ar ais mall. Isteach sa leaba. Éirí moch. Óstán gan bricfeasta. Tabhairt faoi Euston. Caife Double Six gar dó. (Aimsithe ar Google!) Bricfeasta ceart. Coinneoidh ag dul muid. Ar ais go Euston. Nóiméad imní - Ticket restrictions luaite leis an traen díreach go Caergybi. Mura scaoilfí air muid leis an ticéad sail rail, bheadh an bád seolta. Go dtí an oifig ticéid. Dearbhú go mbeadh an ticéad togha. Faoiseamh. 

Turas gan eachtraí an uair seo. 

Seiceáil isteach, agus ar bhord loinge. Turas ciúin trasna Muir Éireann. I bhfad níos lú ar bord ar lá seachtaine ná mar a bhí ar an Satharn ag dul amach. Pizza don dinnéar. (Níl inmholta! Bog ina lár, ach choinnigh sé ag dul muid). 

Tuirlingt den mbád. Brú ama, toisc fonn a bheith ar an ndéagóir freastal ar rang damhsa um 19:15 i mBré. Mhothaigh an fanacht ar na málaí droma iontach fada. Tháinig faoi dheireadh. Bus isteach sa chathair. A thaisteal i línte nathrach, agus bhí oibreacha bóthair ann freisin. Am á ídiú. Sráid Amiens. Stáisiúin Uí Chonghaile. DART díreach imithe. Fanacht ar an gcéad ceann eile. Bré. Leathuair den rang fágtha. 

Agus ag sin críoch Eachtraí Aonghusa agus Freddie i Tír Óighe. 

Beidh corr rud eile le blagáil, gan amhras! Turas iontach, neart lón machnaimh cruinnithe. Bia maith ite. Ealaíon agus taibhiú feicthe. 

Eachtraí Aonghusa agus Freddie i Tír Óighe - dhá pharáid

Féile dúbailte ab ea an Luain in Orléans, comóradh fuascailte Orléans ag Jeanne d'Arc i 1429, agus comóradh deireadh an dara chogadh domhanda san Eoraip i 1945. 

Thug an méara aitheasc bladhmannach, neart cainte ar Liberté agus la France, é ag cuir fáilte roimh aoi agus Uachtarán oinigh an fhéile, bean ón Iaráin a bhí in adharca leis na húdaráis ansin agus a chaith seal i ngéibheann. 

Bhí dhá pharáid ann, agus bhí deis againn amharc orthu ó Sráid Jeanne d'Arc, ar aghaidh na hardeaglaise, áit ar chríochnaigh an paráid míleata agus a thosaigh an paráid eile, a chuaigh uaidh sin go láthair an chatha ag Tournelles, agus a d'fhill laghdaithe. 

Paráid míleata ab ea an chéad paráid, cé go raibh na fórsaí sibhialta fearacht na póilíní éagsúla idir gendarmerie agus municipale páirteach, agus lucht múchta dóiteáin. Bhí complacht beag Meiriceánaigh freisin ina measc. Bhí an cuma ar go roghnaíodh neart mná do na grúpaí éagsúla, agus éide éagsúil spleodrach taispeántas ar go leor acu. Bhí trealamh trom míleata ann freisin, agus d'eitil eitleán cogadh agus ingearán os ár gcionn freisin. 

Bhí an dara pharáid níos ilchineálaí. Neart buíon cheoil. Daoine feistithe de réir nós na Meánaoiseanna. Jeanne í féin agus a giollaí, agus an dá ridire a bhí léi ó thús. Neart grúpaí pobail, spóirt agus cumainn traidisiún ceantair na Fraince, Antilles san áireamh. Dromaí móra! Píb agus bombard na Briotáine. An tEaspag agus a chléir. Polaiteoirí áitiúla agus náisiúnta. Póilíní agus fir dóiteáin. Mhair sé i bhfad! Spleodrach, bríomhar aerach. 

Nuair a bhí sé imithe tharainn d'fhill muid ar an aonach ar feadh tamaill. Cheannaigh roinnt féirín. Bhí an paráid ag filleadh agus muid ag teacht ar ais, agus bhí orainn fanacht ar dul thart sula raibh muid in ann an bóthar a thrasnú chun filleadh ar an lóistín? 

Ba mhór an spóirt an t-iomlán. 

Eachtraí Aonghusa agus Freddie i Tír Óighe - Orléans ar lean, Dé Luain

8ú Bealtaine, cothrom lae fuascailt Orléans trí bhíthin Jeanne d'Arc. Agus cothrom lae deireadh an Dara Cogadh Domhanda san Eoraip, fuascailt thiar. Mar sin, is le hAifreann sollúnta comórtha, ceiliúrtha san Ardeaglais ag Nuntio an Phápa a chuir mise tús le mo lá. Bhí maithe agus mór uaisle sibhialta agus míleata i láthair, agus cuairteoirí ionaigh ó bailte atá nasctha le Orléans. Daoine feisithe i bhfeisteas na Meánaoiseanna. Mná a ghlac páirt Jeanne i mblianta eile le chochaill orthu leis an mana "Jeanne pour un jour, Jeanne pour toujours". Ceol ó chór agus pobal, agus dhá orgán.

Bhí an t-eaglais féin maisithe le meirgí na gcaptaen a bhí le Jeanne an lá úd - ina measc an meirge a bhronn an Rí ar theaghlach d'Arc nuair a d'uaslaigh sé iad tar éis an bhua.

Bhí mise thiar ag bun an tséipéil leis an daoscar slua gan chuireadh (ach bhí mé ann luath, mar sin fuair mé suíochán!) 

Tar éis an Aifrinn d'fhill mé ar an lóistín agus d'itheamar bricfeasta. Ansin d'fheistigh muid muid féin ar an modh meánaoiseach agus thug aghaidh arís eile ar an margadh. 

Cheannaigh muid roinnt féirín, bia agus deoch, agus bhí deis againn amharc i gceart ar na ridirí i mbun troda.

Bhí neart cathú ann... 

Chualamar roinnt ceoil, agus cuid de seo puipéid agus an taibheoir ag magadh go graosta faoi beirt fhear a phioc sé as an lucht féachana, ag déanamh cleamhnais mar dhá lena bhanphrionsa. Ceal argot bhí an greann ceilte orainn agus shleamhnaigh muid chun siúl chun amharc ar na paráid. Dlitear blagmhír dá gcuid féin do sin. Bhí sé i gceist againn triail a bhaint as bialann Viêt don dinnéar, ach ó tharla nach mbeadh siad oscailte go dtí 19:00 chuaigh muid ar ais seal go dtí an margadh, ar thóir greim gasta agus braon óil. Agus fuair Freddie bráisléad lenár sloinne in ogham greanta air, déanta ar an láthair. 

Rug an paráid ag filleadh orainn agus bhí orainn fanacht tamall ag amharc ar pharáid laghdaithe, mar go raibh ár lóistín ar an dtaobh eile den mbóthar. Bhí fear áitiúil iontach oibrithe, cónaí air ar an dtaobh eile den mbóthar. La France est merde, Ní tharlódh seo in aon tír eile,... Níor thuig mé mórán dá racht.

Faoi dheireadh bhí an paráid thart agus cead an bóthar a thrasnú. Chuir muid gnáth feisteas orainn sa lóistín agus chuaigh ag ithe. Bhí mo shúil níos mó ná mo bholg, agus níor éirigh liom an babhla mór Pho a chríochnú - anraith piobrach le feoil agus núdal. 

B'shin deireadh lae agus an lá deireanach in Orléans. Ar ais chuig an lóistín linn, fuílleach an cidre a cheannaigh mé a ól, agus codladh. 

Eachtraí Aonghusa agus Freddie i Tír Óighe, Orléans ar lean - Domhnach

D'éirigh mé go moch arís maidin Domhnaigh agus sleamhnaigh amach chun boulangerie a aimsiú roimh Aifrinn. Caife fiúntach agus croissant don gcéadphroinn dom féin agus baguette agus arán fada milis le cnapanna seacláide ann. Venoiserie. Bhí am agam iad a fhágáil ar ais san árasán roimh dul ar Aifreann in eaglais San Donatien, mairtíreach ón tréimhse Rómhánach. Sé an Easpag féin a léamh, cuma air gur fear réchúiseach greannmhar é, ach níl Fraincis diongbhála a aitheasc agam! Thuig mé a éirim áfach.

Agus bhí cantaireacht binn ón bpobal freisin. 

Tar éis Aifrinn ar chun daraphroinn a chaitheamh leis an déagóir agus amach linn ag eachtraíocht. Thugamar aghaidh arís ar an margadh, ag fánaíocht thart. Bhí fonn orainn ceol a chlos, ach ní raibh sé soiléir cathain a bheadh a leithéid le clos. Faoi dheireadh chuir muid ceist ar fear a bhí ag siúl thart le micreafón, ag déanamh fógraí nár thuig muid! Dúirt sé go mbeadh ceol ag leathuair tar éis an dó dhéag. Bhí cleas Too good to go imeartha arís againn, agus é sin le bailiú ó bhialann Indiach roimh a 14:30.

Neart ama le fanacht ar an gceoil dá réir. Agus cidre d'ól. Nó sú úll.

(Bhí neart seastáin bia agus dí ann, idir meánaoiseach agus measartha comhaimseartha, ach tá bia maith ag na Francaigh cibé agus meas ar bhia). 

 

 

Rinne na ceoltóirí camchuairt an aonaigh roimh seit a sheinm ar stáitse beag. Bhíodar bríomhar aerach spleodrach. 

Fuaireamar corr féirín ar an aonach idir Domhnach agus Luain. Bhí seastán don Auld Alliance idir Alba agus an Fhrainc. Tráth cogadh na Céad bliain bhí Albanaigh ag troid gualainn ar ghualainn leis na Francaigh i gcoinne na Sasanach. 

Chuaigh muid ansin chun an mála iontais Indiach a bhailiú, bhí tuairim againn gur te a bheadh sé seachas le hatéamh, agus bhí rún againn é ithe dá réir. 

Bhí, leis. Ní raibh úsáid ar bith againn don Coke agus níor smaoinigh mé sách gasta lena mhalartú ar rud éigin eile. Mar sin, thug mé don mbean glantacháin óg a bhí ag glanadh an árasán trasna uainn é. 

Bhí Café cluichí tugtha faoi ndeara agam ar mo shiúlóid cois Loire. Chuaigh muid chun triail a bhaint as. 

Bhí seilf mór groí de chluichí ar fáil ar iasacht, agus bia agus deoch le ceannach. Thogh muid cluiche eachtraíochta do bheirt a raibh cuma spéisiúil air. D'imir muid an cluiche uraiceachta, ach i ndáiríre ní raibh ár ndóthain Fraincise againn chun na rialacha ar fad a thuiscint don gcluiche féin. Tháinig muid ar aistriúchán bearnach go Béarla ar líne, ach fós ní raibh meabhair a bhaint againn as. Chaith muid san aer é. Ach thaithin an áit agus an smaoineamh linn mar sin féin, agus bhí teaghlaigh agus grúpaí cairde thart orainn ag baint sult as. 

Bhí Freddie tar éis áit a aimsiú ar Too good to go a raibh fuílleach bricfeasta le tabhairt ar siúl acu ar phinginí beaga, bhailigh muid díol lóin agus bricfeasta dá réir ó óstán. Chuaigh mise ag siúl ansin, mar a scríobh mé sa mhír deireadh. 

Tháinig mé ar ais fliuch go craiceann! Ba shó ar leith cith te. 

Ní raibh An Cailín Ciúin feicthe ag Freddie. Bhí léiriú um a hocht sa phictiúrlann áitiúil. Líon sin an bearna go breá roimh an taispeántas a bhí le bheith ag a deich i gcearnóg na hardeaglaise - ómós do mheirge Jeanne d'Arc, agus ansin Son et Lumière. 

Bhí slua mór ann, agus ní raibh an radharc is fearr againn ó thaobh na hardeaglaise, ach bhí an taispeántas aoibhinn spleodrach. Meascán mearaí draíochtach de cheol agus de dhathanna. Aisteach uaireanta, i meandar amháin rinneadh seacláid den ardeaglais agus bhí éistphéist Willy Wonka á cheol! 

Bhí sé draíochtúil. Ní bheadh clamhsán ar bith agam murach go bhfuil na Francaigh tugtha d'ól toitíní... Ionsaí ar mo pholláirí! 

Lá iontach mar sin féin, agus d'fhill muid go sásta ar an árasán. 

Eachtraí Aonghusa agus Freddie i Tír Óighe - ag siúl cois Loire

Tá an Loire leathan i lár Orléans. Tráthnóna Satharn chuaigh mé chun camchuairt a thabhairt, ag siúl fá na bruacha. Tá cineál balla - La Duit - i lár na habhann, le go mbeadh sé inseolta agus chun an abhann a choimeád ó bheith ag bogadh ó dheas. Ar an dtaobh theas den abhainn tá neart oitreacha ghainimhe. Bhí lachain, cearca uisce agus géanna fairsing. Agus chonaic mé ainmhí amháin - ró ramhar le bheith ina dhobarchú. Déanaim amach gur Coypu /Nutria a bhí ann, ainmhí a tugadh isteach ó Meiriceá Theas agus a scaip. 

Ar chosán garbh a shiúl mé ar an mbruach theas, plandaí ag fás go flúirseach. Chonaic mé bean ag cnuasach neantóga agus ag bailiú léi ansin ar a rothar. 

Agus comhartha ceiste mór dearg á chur ar snámh ag teaghlach. Ní bád, ach saothar ealaíne, a dúirt siad liom! 

Lean mé orm fán mbruach theas go dtí an droichead iarnróid, a bhfuil cosán coisithe lena ais, agus ar ais go dtí an bruach thuaidh - tá canáil comhthreomhar leis an abhann ansin. Bhí neart báid ceangailte, iad fada agus tógtha d'uiscí tanaí. Mar a bheadh punt, ach seolta (agus inneal uaireanta) orthu. 

Tráthnóna Domhnaigh bheartaigh mé La Duit a shiúl. Faraor, níl aon slí ciorclach gur féidir í a shiúil, níl ach pointe amháin teagmhála.

Thrasnaigh mé droichead Georges V agus tháinig ar cuimhneacháin ar an áit a raibh fogha cinniúnach Jeanne d'Arc ar daingin na Sasanach - bhris sí agus a harm orthu ansin agus d'éirigh siad as an léigear, fuascailt Orléans agus corr cinniúnach i gCogadh na Céad Bliain. 

Ar an gcosán céanna cois abhann ansin go dtí gur shroich mé tosach an Duit. 

De réir mar a shiúl mé a fhaid - 2.5km - bhí sé ag iompú ina oileán crannach. Bhí an dúrud snáthaid mhór gorma le feiceáil. 

Bhí roinnt ealaíne freisin, ach an dúlra a bhí i dtreis. 

Chas mé nuair a bhí mé laistigh de céad méadar nó mar sin den deireadh. Ar mo shlí ar ais osclaíodh na spéartha agus fliuchadh ní hamháin go craiceann ach go cnámh mé! 

Níor mhair an múr i bhfad ach ba leor é! 

D'fhill mé ar an mbruach thuaidh ar an droichead iarnróid arís, tríd gairdín agus tríd cúlsráideanna na cathrach ar ais chuig an lóistín. 

 

Eachtraí Aonghusa agus Freddie i Tír Óighe - ag urnaí ar lorg Jeanne

D'fhonn ligean don déagóir coladh amach, shleamhnaigh mé as an árasán go han mhoch ar maidin. Bhí an baile ana chiúin! Bhí rud éigin suaimhneach faoi bheith ag siúil sráideanna folmha. Dúirt Google liom go mbeadh Aifreann á rá i Notre Dame des Miracles um a 8:15. Bhí rún agam é a éisteacht. Tar éis an tsaoil, ó tharla gur Jeanne d'Arc is cúis leis an bhféile, ina bhfuil margadh Meánaoiseach, a mheall anseo muid, is cineál oilithreacht an iomraimh seo.

Cé gur dealbh ársa atá san scrín, ní hé an dealbh céanna atá ann, dealbh a bhí ársa in aimsir Jeanne ach a scriosadh i dtine i 1666. Ach fearacht a réamhtheachtaí, dealbh dubh atá ann.

Más dubh mé, is sciamhach, a mhná Iarúsaileim; mar bhotha céadair, mar bhéalscátha Sholaimh.

Laoi na Laoithe 1:5 

Dúirt mé roinnt paidreacha agus shocraigh fanacht ar an Aifreann tosú. Bhí roinnt daoine eile ag déanamh amhlaidh. Ach ní raibh aon radharc ar shagart. Faoi dheireadh, chuir bean ceist ar fear go raibh cuma ar eolais air. An chéad Satharn a bhí ann, tiomnaithe don Ghiniúint gan smál, agus is um a haon déag a bheadh Aifreann. 

Mar sin chuaigh mé sa tóir ar boulangerie agus caife. Caife allongé (i. Uisce tríd) agus croissant úr ón oigheann. Agus baguette agus dhá pain au chocolat le breith liom. Tá arán úr iontach! D'ól mé an caife ar mo shuaimhneas, ag blagáil ar mo ghuthán! 

Bhí sé fós pas beag luath an déagóir a mhúscailt, mar sin lean mé orm ag fánaíocht. 

Thug mé cuairt ar an Ardeaglais. Tá sé maisithe le meirgí na captaen a bhí páirteach i feachtas Jeanne le Orléans a fhuascailt. Agus macasamhail a meirge féin (atá caillte) ar an altóir. 

Tar éis beagán eile fánaíochta agus siopadóireachta d'fhill mé ar an árasán do bhricfeasta leis an déagóir. 

Ina dhiaidh sin d'fhill mé ar Notre Dame des Miracles, don Aifreann. Bhí cantóir ann chun an pobal a stiúradh agus a spreagadh i mbun ceoil. Rud atá fíor annamh in Éirinn, cantaireacht bhinn san Aifreann. Fearacht an easpa troscán bóithre creidimh, ding eile a chuir na péindlíthe idir cultúr Chaitliceach na hÉireann agus na Mór Roinne. An dlaoi mullaigh - cóiriú shollúnta ar an Ár nAthair a rinne Rimsky Korsakov! 

Is ardú croí agus meanma a leithéid de shearmanas, fiú má bhí mé ag streachailt gach a dúirt an sagart a thabhairt liom. 

Chas mé leis an déagóir gar do speisialtóir Bandes dessinées, bhí mé tar éis ceist a chur agus ní bheadh siad oscailte ar an Domhnach ná an Luain, lá saoire. 

Bhí gach cineál bande dessinée ann. Ní hamháin Mangas na Seapáine, agus aithris Eorpach orthu, ná greannáin na hEorpa agus Meiriceá, ach leabhair staire, polaitíochta agus eacnamaíochta fiú. 

Chaitheamar tamall maith ag póirseáil ann. Agus sin uachtar reoite. Bhí taispeántas ealaín comhraic le bheith ar chearnóg áirithe agus chuaigh muid ansin ar thóir uachtar reoite. Ar an ndrochuair, bhí siopa leabhair agus earraí páipéar ann freisin... 

Pluais Aladdin de shiopa, don leabharbhách. Shíl mé an tríú leabhar Izzo a fháil ann, ach ní raibh sé i stoc. Mheall fógra ar leabhar mé, gurb é a spreag 1984 Orwell. Cheannaigh. 

Is uraiceacht ealaín comhraic seachas taispeántas a bhí i gceist dáiríre leis an méid a bhí ar bun. Cineál leadránach ag amharc air, agus mar sin thug muid aghaidh ar an sprioc a bhí againn an chéaduair, cúis ár iomraimh - an Aonach Meánaoiseach. 

Bhí bothanna den uile shórt ann. Neart bia agus deoch. Cheannaigh muid punt brioscaí... Seo thíos sciar acu. Agus cineál macrons ársa, níos gairbhe ná ábhair an tsiopa, ach blasta. 

 

Bhí gabha airm ón tSeic ann, ceardaithe adhmaid agus leathair, ceoltóirí. 

Agus roinnt daoine faoi arm agus éide a chuir taispeántas troda ar bun. Ceoltóirí freisin, cé nár chualamar mórán ceoil. 

Sampla maith den seánra. Cé go raibh furries ann freisin ar chúis diamhair éigin. 

Bhí sé meirbh i lár an tslua agus d'imigh muid go dtí bruach an Loire ar thóir fuarú. Ach ní raibh foscadh ann...

Ar ais go dtí an árasán, mar sin. Idir an dá linn bhí dinnéar orduithe ag Freddie tríd an aip Too good to go. Tar éis cupán tae chuaigh muid sa tóir ar an mála iontais Afracach a bhí ceannaithe againn ar 6.66€.

Rís, anlann nár thuig mé bun nó barr cad a bhí ann, agus sciatháin agus cosa sicín. Rinne béile breá ar ball, ateite san micreathonn. (Drogall orm aon chócaireacht a dhéanamh in árasán aon seomra de bharr an boladh!) 

Ár scíth a ligean, ansin.