Camino na Bóinne

Inné thug mé faoin lúbshiúlóid ar a dtugtar Camino na Bóinne in éineacht le beirt iarchomhghleacaí de mo chuid. Tosaíonn agus críochnaíonn an cosán go hoifigiúil ag Eaglais Pheadair i nDroichead Átha. Ach ar mhaithe le trácht an bhaile a sheachaint, roghnaíomar páirceáil ag an gcarrchlós beag i gCoillte Halla an Toinlígh, thart ar 5km ón foirceann.

Thosaigh muid ag siúl (agus é ag cuir go trom, ach ar ámharaí an tsaoil níor mhair an drochshíon) tríd an gcoill i dtreo na Mainistreach Móire. Ar cosáin coille is ar chúlbhóithre a shiúlamar, sin nó cois abhann. Tá áit nó dhó - in aice an tSeandroichid go háirithe, nuair is siúl ar bhóthar gnóthach atá i gceist. Ach don chuid is mó tá sé suaimhneach go maith. 

D'fhágamar cuid bheag den bealach marcáilte ar lár - níor bhacamar le sráidbhaile an Tulaigh Álainn. Ní mór a rá áfach go bhfuil tábhairne agus siopa ansin - an t-aon deis bia a cheannach lasmuigh de Dhroichead Átha féin. 

Tá an Mainistir Mhór spéisiúil. Agus bhí tírdhreach bhreá ar feadh na siúlóide. Is le hais na Bóinne atá an chonair gar don mbaile. Abhann leathan atá ann ag an bpointe sin. 

Thugamar cuairt ar scrín Oilibhéir Pluincéid in Eaglais Pheadair. Agus chaitheamar béile i mbialann áitiúil, roimh aghaidh a thabhairt ar an 5km deiridh. 

23 km nó mar sin a shiúl muid. Is beag dreapadh atá i gceist. Shiúlfainn arís é!

Iomthúsa Aonghusa ar Shlí Dhéagláin

Bhí cúpla lá saoire le tógáil agam roimh deireadh na bliana. Ó tharla an Luan saor cibé ghlac mé an Máirt agus Céadaoin saor. Céard le déanamh? B'shin an cheist. Thaitin an blaiseadh de Shlí Dhéagláin a fuair mé sa Meitheamh liom. Agus ansin nuair a fuair mé amach go bhfeadfaí fanacht i Mainistir Chnoc Meilearaí bhí mo chinneadh déanta.

 

D'fhág mé an baile (ró-) luath maidin Luain ar an 133 go Busáras. Bhí sé i gceist agam bricfeasta friochta a chaitheamh i lár na cathrach a choinneoidh ag dul mé go tráthnóna, seachas roinnt mion sólaistí a bhí ar iompar agam.  Thóg mé an Luas ó Busáras chomh fada le Jervis dá réir agus bhí bricfeasta breá agam i

gCaifé Lemon Jelly. Bhí súil agam deis a bheith agam Aifreann a éisteacht ina aireagal na Sacraiminte Ró Naofa, ach ainneoin a dúirt Google bhí siad iata go dtína 10:30, de bharr an Lá Saoire Bainc.

Shúil mé i dtreo Heuston, ar an seans go beadh séipéal eile ar na céanna ar oscailt agus Aifreann á rá. Ní raibh. Caife eile i Heuston mar sin, agus fanacht ar thraein Phort Láirge. Beagán thar dhá uair a chloig a thóg an turas traenach - bhí mé ag scríobh ar mo ríomhaire glúine ar mo chompord, rud a ghiorraigh an turas. Na cluasáin istigh toisc go raibh foireann óg peile sa charráiste!

An tSiúir a thrasnú ansin i bPort Láirge go dtí stáisiún na mbus. Fanacht tamall ar bhus Chorcaigh. Tuirling i nDún Garbhán. Uair a'chloig le feitheamh ar bhus nasc áitiúil go Ceapach Choinn. D'fhág mé Heuston ag 10:15 agus bhí mé i Ceapach Choinn thart ar 15:30. Ach bhí sé ciliméadar fós le dul. Bhí sé i gceist agam tacsaí a ghlacadh ó Cheapach Choinn toisc go raibh orm bheith ag an mainistir roimh a cúig. Ach chlis aip Freenow orm - níl aon chlúdach, is cosúil. acu i gContae Phort Láirge. Thosaigh mé ag siúl mar sin, ach an ordóg amuigh agam nuair a bhí carr ag dul mo threo. Faoi dheireadh, agus thart ar 1.5 siúlta agam stop fear óg agus chroch leis chun na mainistreach mé. Fuair mé eochair mo sheomra agus treoir chuig an teach aíochta sa mhainistir. Bhí sé roimh 16:30. Seomra le dhá leaba, seomra folctha ann.

 

Tráth easpartan ag a 17:45. Tá dhá séipéal sa mhainistir, séipéal an phobail atá beag íseal agus séipéal an chomhluadar atá mór ard agus oiriúnach do chanadh na tráthanna. D'aithneofá ar an ngorm gur ó stiúideo Harry Clarke a tháinig an fhuinneog mór. Léiriú ar chorónú Mhuire.  Seisear nó mórsheisear manach a chonaic mé ag canadh na tráthanna fad is a bhí mé ann; agus scaití tionlacan ó bhean ar an orgán. 

Tar éis na hEaspartan bhí suipéir curtha ar fáil i bproinnteach an teacht aíochta - sceallóga, trátaí friochta, ispíní is bagún. Bhí sás déanta tae agus caife ar fáil i gcónaí. Coimpléid um a hocht. Clabhsúr leis le canadh an Salve Regina - as Laidin.  (As Béarla a bhí na hamhráin agus léachtaí ar fad seachas sin). Ardú croí agus meanman. 

 

Chuaigh mé a luí ansin, aláraim socruithe ar an bhfón agam chun éirí don bigil ag 4:30. Ní raibh gá leis - réab cloig na mainistreach as mo shuan mé. Leathuair nó mar sin san séipéal ag éisteacht le cantaireacht agus léachtaí. Thar nais a luí ansin go dtí na moltaí ag 7:00. Aifreann ina dhiaidh sin agus ansin bricfeasta. Réitigh mé mé féin chun siúl ansin. Bhí sé i gceist agam imeacht tar éis tráth terce. Tharla áfach go raibh na manaigh ar fad gafa agus nach raibh éinne ann chun é chanadh. 

Bhí ceo ag scaipeadh agus mé ag dul ar bhealach Dhéagláin i dtreo Chaisil. 

 

Cosáin agus bóithre coille go dtí go raibh mé amuigh ar talamh oscailte. Bhí plean beartaithe agam roimh ré (agus ráite le mo nuachar) - an líne bán ar an léarscáil thíos. Nuair a chonaic mé áfach go raibh cosán márcáilte go dtí foinse uisce Chnoc Mheilearaí, bheartaigh mé sin a leanacht in ionad. (Líne dearg thíos). Trinse cloiche, chomh díreach le rialóir trasna an phortaigh is ea an canáil a thugann uisce chuige mainistir agus feirm. Bhí mé tar éis teacht thar sraith taiscumar níos ísle. Rinne mé iontas den canáil, toisc go raibh an cuma air, gar don trí sruthán is foinse dó, go raibh an t-uisce ag dul in aghaidh an fána. 

Is cosúil go bhfuil fórsa go leor sna srutháin le sin a bhaint amach.

 

Ón gcumar ag a bhfuil an foinse thug mé aghaidh ar an gcnoc oscailte, ag siúl i línte nathrach go barr Cnoc na gCnámh. Bhí sé ceomhar arís, ach ní raibh imní orm toisc go raibh léite agam go raibh fothrach balla fán barr chomh fada le Cnoc Maoldomhnaigh. Chonaic mé an t-uafás Dónall (nó Máirín?) an chlúimh. 

Ar an slí suas, nuair a scaip an cheo, bhí radharc ar machairí méithe na Mumhan thíos fúm, ar Abhainn Mhór na nDéise ag lonrú faoin ngrian agus amach uaim an fharraige mór. Bhí an ceo ag scaipeadh agus ag tiubhú de réir mar a chuaigh mé ar aghaidh. Bhí an grian láidir, agus bogha le feiceáil sa cheo.

 Tháinig mé ar an mballa, agus chas ar chlé i dtreo Cnoc Maoldomhnaigh. Síos isteach i mbearna idir an dá sliabh agus ansin dreapadh sách géar i dtreo an mullaigh. Chonaic mé dreoilín gar do Shuí an Dreoilín! (Léarscáil East-West agam, agus logainmneacha i nGaeilge nuair  a bhí fáil orthu)

Bhain mé amach an mullach. Bhí athair agus a mhac óg romham - é féin agus an leaid óg, 6 bliana d'aois, agus obair ar na pointí is airde san 32 contae a bhaint amach diaidh ar ndiaidh. Bhíomar os cionn na scamaill.  Chonaic/rinne mé scáil an Bhrocain don gcéad uair i mo shaol. (Sé sin, bhí an ghrian laistiar díom, scamaill fúm agus mo sċail le luain thart air le feiceáil.)

 

D'imigh athair agus mac, tar éis dúinn an gar a dhéanamh dá chéile agus pictiúir a ghlacadh. Tháinig fear ón bPolainn agus a mhadra ina n-áit. Nuair a bhí seisean ag réiteach a shorn chun dinnéar a atéamh, thug mise m'aghaidh ar na shleasa ó thuaidh. Síos liom i líne nathrach i dtreo an bhóthair. Tá carraig Aifreann ar na sleasa sin, a bhfuil radharc i bhfad uathu - ach ní dhearna mé tréaniarracht é a aimsiú. Bhí róslabhras fairsing ar na shleasa ísle.

 

Lean mé an bóthar ansin go dtí gur bhuail mé le Slí Dhéagláin arís ag an mbearna buí - fós ar bhóithre go dtí gur bhain mé imeall críocha na mainistreach amach. Bóithre feirme tríd coillearnach agus goirt ansin go dtí go raibh mé ar ais sa mhainistir. Bhí am agam cith a bheith agam ar mo shuaimhneas sula raibh sé in am easpartan. Chaith mé súil freisin ar an siopa agus an ionad oidhreachta, ina bhfuil cúig chinn de clocha oghaim a tugadh ann as láthair eile.

 

Ina dhiaidh sin chuaigh mé ag lorg béile i gCeapach Choinn le mo dheirfiúr agus a nuachar, a bhí ag taisteal thart i veain s'acu - socrú a rinneadh ar WhatsApp níos luaithe sa ló. Ach ní raibh proinnteach ar bith oscailte i gCeapach Choinn. Mar sin, is sa ghreim gasta ag ithe ceibeab a leaindeáil muid. Bhí sé maith go leor.

 

Thug siad ar ais chun na mainistreach mé in am do coimpléid, agus ansin chuaigh mé a luí. Bigil san oíche arís, Moltaí agus Aifreann ar maidin. Mórsheisear manach a chonaic mé agus mé ann. Bricfeasta maith tar éis Aifrinn, agus tar éis terce  thug mé faoi Shlí Dhéagláin i dtreo na hAirde Móire.  

 

Ar bhóithre agus ar bhóithre glasa is mó a bhí sé chomh fada leis an Lios Mór. Ag caisleán Leasa Mhóir chas mé ar chlé agus lean an abhann ar feadh seal go dtí go raibh orm é a fhágáil agus dul ar bhóithre go dtí Ceapach Choinn.

Bhí mé díreach in am do bhus nasc áitiúil go Dún Garbhán nuair a shroich mé Ceapach Choinn ag 13:30. Thart ar deich nóiméad ag fanacht i nDún Garbhán ansin ar bhus Expressway go Port Láirge. Ar an ndrochuair, ní raibh traein níos luaithe ná 18:25 ar fáil. Mar sin, bhí mé i mo thurasóir i bPort Láirge ar feadh seal - blagmhír ann féin. 

 

Traein - Luas - Bus - Baile.

 

Dóibh siúd ar spéis leo costais:

• Ticéad fillte go Port Láirge, ceannaithe ar líne - €26.78
• Bus expressway, ceannaithe ar líne, Port Láirge <-> Dún Garbhán - 11€ x 2
• Bus nasc áitiúil le cárta Leap - €1.40 x 2
  

 Deontas a iarrann an mainistir, thugadh treoir 55€ san oíche dom. Bheadh trí bhéile isló san áireamh, dá mba mhaith leat sin. 

 

Suaimhneas agus áilleacht dúlra ar feadh cúpla lá.

 

Deo gratias

 

•  

Crosbhóthar troda, siogairlín na n-uaisle, agus anois ardchathair Eorpach

 

Cúrsa oiliúna a thug go Lucsamburg mé an tseachtain seo. I Sligeach a thosaigh m'aistear. Ó tharla go raibh bus ó Sligeach ag freastail ar Aerfort Átha Cliath, bheartaigh mé an bhus sin a ghlacadh chun go mbeadh mo nuachar in ann filleadh abhaile gan timpeall chun an aerfort a dhéanamh - bheadh trácht le sárú. Bhí mé i bhfad ró luath san aerfort, ar ndóigh. Ní áit aerfort ar maith liom. Ach d'éirigh liom dul tríd an seiceáil slándála sách gasta. Caith mé béile, agus ansin chuaigh mé ar tóir an ngeata. Toisc gur eitleán beag a bhí i gceist fuair mé mé féin i gcúinne iargúlta den aerfort i bhfad ó fothragadh na siopaí. Bhí sé deas ciúin. Bhí deis agam leabhar a léamh (ar mo ghléas ilfheidhmeach ar a dtugtaí tráth fón póca, mar a tharlaíonn). Faoi dheireadh bhí sé in am aghaidh a thabhairt an an eitleán. Cúpla uair d'eitilt agus bhaineamar Lucsamburg amach.

Ní raibh mé baileach cinnte cén bus a thógáil go lár na cathrach, agus ní raibh treoir Google soiléir. Ach bhí beirt a chuala mé i mbun Gaeilge san aerfort i mBaile Cliath suite i mbus. Lorg mé a gcomhairle. Bus & tram mhol siad. Tá iompar poiblí saor in aisce ar fud stáitín Lucsamburg!

Bhain mé an t-óstán agus mo leaba amach gan dua. Seomra beag aonair a bhí curtha in áirithint agam, agus tháinig sé lena thuairisc. Ní raibh an seomra mórán níos leithne na faid an leaba aonair. Ach bhí sé glan agus ciúin - fuinneog a d'oscail ar chlós inmheánach.

 

Bhuail mé le mo chomhghleacaí a bhí tar éis eitilt níos luath a fháil ar an Luain ag an céadphroinn. Buifé flúirseach ar an nós Eorpach - arán, cáis is ispín agus araile. Agus uibheacha cruabhruite. 

Bhaineamar amach an ionad oiliúna gan dua ar bith ar bhus. Tar éis an lae oiliúna, d'fhágamar na ríomhairí glúine ar ais san óstán agus chrom ar siúl.

 

Má bhí mé sa Lucsamburg riamh cheana is fadó a bhí sé, agus mé i mo ghasúr óg. Níl aon chuimhne agam air. Ní raibh aon taighde déanta agam. Bhí cuid den gcathair feicthe againn ón mbus. Tá gleann domhain gaineamhchloch i lár na cathrach agus cosáin deasa siúlóide tríd agus tarbhealaigh go hard os a gcionn. Siúlamar ar bhun an ghleanna tamaill, agus ansin suas go dtí lár na cathrach. Ní raibh an ardeaglais ar oscailt faraor. 

Bhí foirgnimh cuanna gnó agus riaracháin thart, cuid mhór acu sa gaineamhchloch geal. Bhur ndúshlán Teampall a aithint thar banc sa phictiúr thuas! 

Tharraing an “Gëlle Fra”  (Bean órga) ar bharr colún ár n-aird. Cuimhneachán cogaidh, don chéad ár Eorpach i dtosach. Tógadh i 1923 é. Agus an Lucsamburg gafa ag na Naitsithe san dara ár Eorpach, rinneadh é a scrios. Bhí sé ró fhranc-bhách do na húdaráis nua. Bhí imní ar an péas rúnda go spreagfadh a scrios agóidí, agus cuireadh ar an méar fhada é tamall. Ach fuair na húdaráis an lámh in uachtar ar an Sicherheitsdienst. Leagadh an cuimhneachán. Scaip ceannairc i measc aos léinn (Caitliceach don mórchuid) agus Roude Léiw erwech A Leoin Dearg, múscail. (Tagairt d'armas an Groussherzogtum Lëtzebuergesch - Ard-Diúcacht Lucsamburg) Atógadh tar éis an chogaidh é, má thuigim i gceart é is cóip den bhean órga atá air agus an bunchóip in iarsmalann éigin. Rud a bhain siar asam beagán ná go raibh Cogadh an dá Chóiré luaite. Bhí dearmad déanta agam go raibh trúpaí faoi scáth na Náisiúin Aontaithe páirteach ansin. Bhí baicle as an Lucsamburg ann mar chuid den grúpa Beilgeach, agus fuair dornán acu bás.

Ó tharla go Lucsambuirgis na samplaí atá tugtha agam thuas, is mithid cúpla focal maidir le cúrsaí teanga. 

 

Canúint den Ghearmáinis is ea Lucsambuirgis - samhlaím féin é mar leathbhealach idir Gearmáinis agus Ísiltíris - ach tá tionchar láidir ón bhFraincis air. Agus mé ag seiceáil isteach phléigh mé cúrsaí teanga leis an doirseoir oíche (arbh móidín de chuid troda Conor McGregor é, cé go ndúirt sé go raibh col aige lena charachtar lasmuigh de sin). Dar leis Mundart - canúint labhartha amháin - is ea Lucsambuirgis. Ach chonaic mé neart di scríofa. Tá stair rialaitheoirí Lucsamburg ón gCúnta Siegfried ar aghaidh anseo. Ba mhinic gurb seilbh tánaisteach a bhí i gceist, ach clocha eile níos mó ar phaidrín an prionsa. Is iondúil gurb Fraincis a bhí mar theanga riaracháin.  Is ea fós. Ach chuala mé Lucsambuirgis á labhairt.  

Ní léir dom cé na cúinsí a roghnaítear teanga fógraíochta thar a chéile ann. I gcásanna áirithe, go pragmatach feictear dom - bhí Gearmáinis ar chnaipí agus araile ar an mbus. Is dócha gur ceannaíodh ann é. Chonaic mé fógraí Fraincise freisin ar an mbonn céanna. Ach bhí Lucsambuirgis measartha coitianta sna fógraí freisin.

 

Níor aimsigh muid proinnteach le biachlár áitiúil, agus faoi dheireadh d'ith muid béile Iodálach, ach beoir áitiúil leis. 

 

Siopadóireacht is mó a rinneamar tar éis an chúrsa Céadaoin agus bhíomar i mbialann Gréagach.

Tá roinnt forais de chuid an AE i Lucsamburg - An Banc Infheistíochta, riaracháin na Parlaiminte agus an Chúirt. Tá ceathrú Eorpach ann lán foirgnimh móra taibhsiúla - chuaigh muid tharstu toisc go bhfuil an ceathrú sin idir lár na cathrach agus Kirchberg áit a raibh an cúrsa. Go leor ar dhath an óir, neart gloine agus araile. Sráideanna ainmnithe as leithéidí Konrad Adenauer na Gearmáine nó Robert Schumann & Jean Monnet na Fraince.

Turas tairbheach ar go leor bealaí.

Gleanntáin ghlas Ghaoth Dobhair

Shroicheamar na Doirí Beaga agus neart ama againn roimh Aifreann a 11:00. Tá rud éigin ar leith faoi Aifreann a éisteacht as Gaeilge - go háirithe nuair atá sagart bhríomhar machnamhach fearacht Brian Ó Fearraigh á léamh!

Tar éis an Aifrinn chuamar go cé Mhachaire Gathlán, ag amharc amach ar Ghabhla agus timpeall ar an gceantar. Chuamar ag lorg greim lóin. Bhí Arán in aice le Teach Sheáin Óig plódaithe. Ach bhí spás i gcaifé Kitty ar an mBun Beag. Agus bia iontach blasta. Úr agus réitithe go maith. (Fainic, áfach - ní ghlacann siad ach le hairgead tirim. Ar ámharaí an tsaoil, bhí a leithéid againn. Ní bhíonn, go minic).

Thug mise aghaidh ar an Earagail mar sin, agus d'fhan mo chomrádaí ag léamh sa charr agus ag amharc ar Dhún Lúiche agus Gleann Neimhe. Thart ar dhá uair a thóg sé orm an sliabh a dhreapadh - bhí mar a bheadh tranglam tráchta siúlóirí ar an gcosán bhreá atá déanta ag meitheal áitiúil. Ar an ndrochuair tá cuid de scriosta ó shin ag clagarnach báistí agus fuarlach tobann san abhainn. Tá súil agam go mbeidh maoiniú ar fáil don meitheal go luath chun é a dheisiú - agus go deimhin maoiniú leanúnach chun é a chothabháil. Obair mhór déanta acu agus é chun leasa na timpeallachta an brú siúil a bheith ar chosán shoiléir seachas creimeadh a bheith ar bun go fairsing faoi chosa na ndaoine. 

Bhí béile curtha in áirithe againn Tigh Dannie Mhinnie um a seacht. Cúpla uair an chloig roimhe sin. Thiomáineamar go dtí Rann na Feirste agus amach go dtí an Carraig Fhinn chun lán ár súil a bhaint as an dtírdhreach. 

Agus ansin chaitheamar féasta Tigh Dannie Mhinnie. Bia den scoth, réitithe go paiteanta don tsúil agus don ngoile. An proinnteach cóirithe mar a bheadh i dtigh mór anallód. Freastal éifeachtach. Coirm na háite á ól againn. 

Níl sé saor, ach tá luach maith airgid ann!

Bhí orainn taisteal ar ais ansin. Bhí ceo ag titim ar an ndrochuair, mar sin cé go ndeachaigh muid thart le Cnoc Fola, ní bhfuair muid na radhairc. 

Turas lae den scoth. 

Ag Úirchill an Chreagáin, shiúil mé inniu le bród

Le traidhfil blianta tá baint ag mo nuachar le Ceolfhoireann Traidisiúnta Oirialla. Bíonn na cleachtaí acu maidin Sathairn i mbailte éagsúla ar dhá thaobh an teorainn i gceantar stairiúil Oirialla - an Lú, Muineachán, Ard Mhacha agus an Mí. Inniu bhí an cleachtadh le bheith i gCros Mhic Lionnáin. Ar feadh thart ar dhá uair an chloig. Dóthain ama chun roinnt siúlóide a dhéanamh! Rinne mé tobchinneadh inné go rachainn léi. Chonaic mé go raibh Úirchill an Chreagáin thart ar dhá km ón ionad i lár bhaile Cros Mhic Lionnáin. Faid deas le siúl ann agus ar ais. Toisc gur tobchinneadh a bhí ann, ní raibh deis agam taighde mar is ceart a dhéanamh. Bhí sé i gceist agam braith ar léarscáil Google agus mé ann. 

Do deisceartach fearacht mise, a bhí ina dhéagóir óg le linn stailceanna ocrais na 1980í agus na trioblóidí, áit aduain is ea Ard Mhacha Theas. Áit a bhí sna cinn línte ar chúiseanna achrannacha.

Ní raibh mise faoi thionchar na fórsaí a chuir daoine i dtreo an fhoréigin agus Arm Phoblacht na hÉireann. Ní dóigh liom mar sin go bhfuil aon cheart agam breith a thabhairt bealach amháin nó eile. Is síochánaí mé. Tá col agam le foréigean. Níl mé iomlán ar mo chompord dá réir in áiteanna go bhfuil leaca cuimhneacháin (cuma ceachtar taobh atá á mhóradh). Mar atá i gcearnóg an Chairdinéil Ó Fiaich. (Fear ar thug na Sasanaigh Easpag na bProvos air, agus a bhfuil meathchuimhne agam air mar Príomháidh na hÉireann Uile). 

Is ann a bhí an ionad cleachtadh, san ionad pobail. 

Béal dorais bhí caifé Kis. Áit a bhfuair mé caife dubh i mo chupán coinneála, agus rolla cainéal. Thug mé bóthar Iúr Cinn Trá orm féin. 

Bhí séipéal naomh Pádraig ar mo bhealach agus bhuail mé isteach le paidir a rá. 

Ar aghaidh liom ar bhóthar Iúr Cinn Trá. Bóthar gnóthach. Gan cosán coisithe. Ní raibh an siúl ró phléisiúrtha. Tar éis thart ar 2km phrioc fógra do Ghleann na Filí m'aire. Ach bhí sé ag síneadh san treo mícheart. Chonaic mé geata ar thaobh an bhóthair agus cosáin a raibh an chuma ar go raibh sé ag dul sa treo ceart. Bhí mé éiginnte ach bréan de bheith ag léimt isteach sna sceacha le héalú ón dtrácht. Bheartaigh mé dul sa tseans, go háirithe ó chonaic mé fear agus madra ag teacht mo threo. D'fhiafraigh mé de arbh cosán poiblí a bhí ann. B'ea. An bhféadfainn an reilig a shroicheadh air? D'fhéadfainn. Go bhfaca mé fógra sa treo eile do Ghleann na bhfilí. Arbh fhiú é leanacht? Bhí mé sa Ghleann! Bhí an fógra casta ag bligeard éigin! Agus dála an scéil dá leanfainn an cosán seachas casadh ar chlé go dtí an reilig, thiocfainn ar gairdín múrtha arbh fiú fánaíocht ann. An raibh bealach eile ar ais go Cros Mhic Lionnáin seachas an bóthar mór. Bhí, ach timpeall mór a bheadh ann. 

Lean mé an cosán, chas ar chlé agus thar droichead agus suas staighre go dtí an reilig. 

De bharr nach ndearna mé mo chuid taighde i gceart, shíl mé go raibh Peadar Ó Doirnín curtha sa reilig chomh maith le hArt Mac Cumhaigh. Déanta na fírinne, bhí mé ag dréim leis go mbeadh léarscáil sa reilig, agus na huaigheanna suntasacha marcáilte. Ach ní raibh. Bhí mé ag fánaíocht thart i measc uaigheanna na dtoicithe. Tháinig mé ar leac cuimhneacháin do Phádraig Mac a Liondáin, nach raibh eolas ar bith agam faoi. Bhí sé éasca go leor uaigh suntasach Art Mhic Cumhaigh a aimsiú. Ach chlis orm uaigh Pheadair Uí Dhoirnín a aimsiú. (Toisc nach bhfuil sé ann!). Agus mé ar tí an reilig a fhágáil bhí bean ag siúl thart lena madra. Bhuail mé bleid uirthi agus chuir mo cheist. Ní raibh sí cinnte dúirt sí. Ach dhírigh sí m'aird ar uaigh na Néilleach, nach raibh suntas tugtha agam dó. Gar do sin chonaic mé leac i gcuimhne Séamus Mór mac Murchaidh. Bhí cloiste agam faoi siúd ar thuras na Cnocadóirí ar Ard Mhacha. Agus ar a aibhirseoir Johnston of the Fews 

Jesus of Nazareth, King of the Jews

Save us from Johnston, King of the Fews

Bheartaigh mé deireadh a chuir le mo chuardach, agus aghaidh a thabhairt ar an ngairdín múrtha. Chaith mé tamaill ansin, agus ansin lean mé an cosán ar aghaidh le súil is go dtabharfadh sé amach ar bhóthar mé. Bhí an comhartha fóin lag agus gan aon chabhair ó Google ar fáil. Bhí fógra áfach in aice leis an ghairdín múrtha agus bhí an cuma ar an léarscáil air go mbeadh liom. Ach ní raibh. Níorbh fhada gur shroich mé geata le glasanna meirgeacha air. Shiúl mé ar ais cois na habhann, agus tháinig mé ar an gcloch greanta seo :

                     Ag smaoineamh. 

Measaim go raibh roinnt saothair eile ealaíne thart. Ach tá an cuma air nach bhfuil cothabháil á dhéanamh ar Ghleann na bhFilí. Is trua sin. 

Chuaigh mé ar ais tríd an reilig. Amuigh ar an mbóthar bhí a dóthain comhartha fóin agam le ainm.ie a sheiceáil, agus fáil amach gurb é an chúis ar theip orm Pheadair Uí Dhoirnín a aimsiú ná gurb i gContae Lú a bhí sé curtha. 

Shiúil mé an timpeall ar chúlbhóithre go Cros Mhic Lionnáin. Bhí mé díreach in am, an cleachtadh díreach thart. Bhí lón beag againn tí Kis (bialann a mholaim - arán úr den scoth) agus ansin thugamar aghaidh ar an mbóthar abhaile. 

Turas gairid ach fiúntach. 

Camchuairt Dhuibhneach - ón mBaile Breac abhaile

Bhí an ciúnas diamhair sa teach liom féin sa Bhaile Breac, ach chodail mé sách maith. Chaith mé bricfeasta leis an méid bia a thug mé liom agus bhuail an bóthar go dtí an Daingean. Bhí radharc bhreá ar Loch Corr Áillí ar an gcéad cnoc a bhí le sárú, agus ansin ar aghaidh go dtí an Daingean ar bhóthair díreach measartha gnóthach. Rug múr arís orm ach bhí an feisteas cuí agam. Níor mhair sé ró fhada. 

Faoi dheireadh bhí an bhóthar curtha díom agam agus an Daingean bainte amach. Rinne mé caol díreach ar Bean in Dingle chun caife fiúntach a ól. Agus mheall cáca fraocháin mé - ní raibh sé ró mhilis! Bhí mé ag fánaíocht thart ar feadh tamaill ansin. Fuair mé sú folláin ar bhonn bhiatas dearg ansin i mBóthar na Trá. I bpróca, d'fhonn bruscair a sheachaint! 

Chaith mé seal san Díseart agus sna gairdíní ann, ach tá blagmhír dá chuid féin dlite dó sin. Bhí mé beagnach ag tús an scuaine nuair a d'oscail an Fishbox um a leathuair tar éis an dó dhéag. Béile den scoth. Cupán chabhdar mar réamhchúrsa agus curaí bráthair agus cloicheán. Thar a bheith blasta. Bhí an áit iontach gnóthach. Agus mé ag fágadh chuala mé teaghlach ag beartú cad le déanamh - bheadh fanacht nócha nóiméad sa scuaine rompu! Deas rath a fheiceáil ar ghnó áitiúil (agus is i nGaeilge a rinne mé mo ghnó leo). Milseoga Uí Mhurchú ansin don mhilseog. 

Is ansin a thosaigh an taisteal. Bus ón Daingean ag 14:00. I Trá Lí thart ar a trí. Ní raibh an traein le dul go dtí an cúig. Chaith mé tamaill i siopa caife deas. Dathanna na hÚcráine, shílfeá. Chuir mé ceist. Comhtharlúint. Dathanna roghnaithe sé mhí sular thosaigh an t-ionradh is déanaí. Cúis mearbhall do theifigh! Caife ana bhreá. Ní raibh mórán fonn siúil ná turasóireachta orm, chaith mé an chuid eile den fanacht ag léamh sa stáisiún. Ar an ngléas ilfheidhmeach úd ar a bhfuil seo á scríobh agam! 

Traein go Mala. Ar aghaidh go Heuston. Ann tar éis an naoi. Luas go Busáras. Fanacht arís ar bhus 22:15. Oibreacha bóthair ar an N11. Beagnach meáin oíche sular bhain mé an baile agus an leaba amach. Turas taitneamhach mar sin féin. 

Carraig Mhachaire Rois

Bhí mo nuachar agus an déagóir ag cleachtadh ceoil le Ceolfhoireann Traidisiúnta Oirialla maidin Sathairn, i dTigh na mBocht i gCarraig Mhachaire Rois. Toisc go raibh mé féin agus an déagóir ag tabhairt aghaidh ar Féile na Gealaí tráthnóna, chuaigh mé in éineacht leo. Fad is a bhíodar siúd ag ceoil bhí mise ag siúl! Tá roinnt lúb siúlóidí leagtha amach thart ar an mbaile. 

Amach liom ar chúl bhóithre thar na droimlíní mar sin, ag leanacht conair na ceithre chontae. Toisc go raibh ceo  brothaill ann, ní raibh léargas ró mhaith ann, ach is cinnte go mbeadh radharc bhreá ón siúlóid dá mbeadh lá glan ann. Bhí na cúlbhóithre ciúin go maith. 

Chonaic mé fógraí mistéireacha cois bóthair - MGWS. Faoi dheireadh rinne mé amach gur grúpscéim uisce Mhuineacháin a bhí i gceist. 

Fuair mé dearbhú ar sin nuair a tháinig mé ar dúnpholl in aice le fógra dá leithéid. 

Tá tagairt sa bhileog siúlóide do dhún - agus bhí "an Dún" ar chloch ag geata tí ar bharr aird, ach ní fhaca mé aon rud seachas sin. Lúb thart ar 8 km a bhí i gceist, agus bhí neart ama fágtha agam. Chuaigh mé ag fálróid thart ar an mbaile. Tá áit dúchais Patrick Kavanagh, file, gar don áit, in Inis Chaoin. Thall is abhus ar ballaí bhí leacanna práis agus sleachta leis orthu, ag tagairt don mbaile, dá thaithí féin agus don stair. 

Níorbh iad sin na haon scríbhinní ar bhaile. Is cosúil go raibh fear darbh ainm Jim Mc Kenna gníomhach lena shiséal sna tríochaidí agus ina dhiaidh. Ghrean sé dátaí suntasacha staire áitiúil agus náisiúnta i gclocha ballaí thart ar an mbaile. Tá athnuachan déanta ar na fógraí ó shin. 

Tá dán de chuid Kavanagh ag scoil San Louis, ag fáiltiú roimh na siúracha a ghlac seilbh ar áras na coilíneach. Ach casadh eile i rotha mór an tsaoil go bhfuil na siúracha iad féin imithe, cé go maireann an scoil. Fógra eile ar gheata an chlochair a chuir mé ar an eolas faoi sin. 

Chaith mé súil gairid ar an séipéal mór Caitliceach, agus an cuma air go raibh fuinneoga gloine den scoth ann. Bhí Aifreann á rá ann, áfach (agus slua maith i láthair) agus m'am ag éirí gann. D'fhill mé ar theach na mbocht. 

Baile cuanna Carraig Mhachaire Rois, agus cúram á dhéanamh de, feictear dom, ó thaobh ealaíne poiblí. 

Gleann Anna

Chaitheamar dhá oíche i mBaile an tSléibhe i Seanaphobal na Déise agus muid ag freastal ar Féile ceoldrámaíochta Gleann na Móire ag an deireadh seachtaine fada. Is ar an gceol a bhí ar n-aird. Ach rith sé liom go mbeadh deis agam roinnt siúl a dhéanamh. Ní bhfuair mé eolas ar líne, mar sin chuir mé ceist ar roinnt de mo lucht twaithne. Tharraing Sorcha Ní Chéilleachair m'aird ar tóraíocht taisce Tuismitheoirí na Gaeltachta.

Agus an chuid eile fós ina luí tar éis ceoldráma Oíche Domhnaigh bhuail mé amach maidin Luain. Bhí ceann de na siúlóidí nach mór ar lic an dorais agam. Tamall ag siúl ar bhóithre go dtí gur tháinig mé ar imeall coille i ngleann géar. Casadh isteach ar bhóithrín ansin faoi foscadh na gcrann. Deireadh tar éis tamaill leis an mbóthar ach cosán tanaí ansin ag dul le fána, agus an fána ag dul i ngéire de réir mar a tháinig i ngiorracht don gcósta. Cuas beag idir aillte. Cosán géar nathrach síos chomh fada leis.

Dornán teaghlach i mbun campála ann. Polannaigh, measaim. Ó lár na hEorpa cibé de réir a gcaint. Ní dóigh liom go bhfuil nós na campála fiáin i measc teaghlaigh Éireannacha níos mó má bhí riamh!

Sruthán ag teacht anuas an Ghleanna agus isteach sa bhfarraige ag trá clochach. Ar fhaiche beag glas agus ar na clocha duirlinge a bhíodar ag campáil. Clochán trasna an srutháin a thrasnaigh mé. Roimh dul ar ais ar an mbóthar shiúl mé an ghainimh garbh ar an trá faoi na haillte arda. Bhí obair na cruinne le feiceáil sna ciseal casta claochlaithe le feiceáil sa chloch nochtaithe. Féar agus bláthanna ag bharr agus taobhanna na haillte.

Carrchlós beag os cionn na trá, agus bóthar nathrach suas go barr na haille arís. Flúirse bláthanna fiáine ar gach taobh. Casadh ar dheis ansin, ar an mbóthar ar ais chuig an lóistín, síos beagán go droichead sa ghleann, agus suas arís an taobh eile. Fógraí galánta i gcló fhoireann ar leith Gaelach ag na crosairí. Stad seachas stop ar na fógraí dearga sé shleasach. Na Béarlóirí bochta...

Reilig tréigthe, an féar go com. 

Maidin chiúin siúlóide. 

(Tá sé i gceist againn filleadh ar feadh seachtaine an bhliain seo chugainn, b'fhéidir. Beidh níos mó le déanamh ag Fionn san fhéile agus sparánacht bronnta air chun cuidiú lena oiliúint i Londain. Súil agam níos mó siúl a dhéanamh. An Coinigéar go háirithe) 

An Caoimhíneo

Tá coinníoll i m'áit oibre go nglacfadh fostaithe ar a laghad saoire amháin le briseadh coicís féilire. Ní rabhamar ag taisteal ach deich lá, ach ghlac mé an Déardaoin agus Aoine iar filleadh dúinn mar saoire freisin. Tá sé i gceist agam le fada Slí Chaoimhín go Gleann dá Loch a shiúl, mar sin bheartaigh mé an deis a thapú. Tá bus anois ann mar chuid de chóras Nasc Áitiúil idir an tInbhear Mór i gCill Mhantáin agus Na Solláin i gCill Dara. Trasnaíonn sé Sléibhte Chill Mhantáin, agus stopann i nGleann dá Loch agus sa Chrois, ceann de dhá thúsphointe ar Shlí Chaoimhín. 

Thóg mé bus chuig Áth na Fuinseoige ó Bhaile an Chinnéidigh chun buaileadh leis an 183, agus ar aghaidh uaidh sin go dtí An Chrois - bhí sé thart ar leathuair tar éis a naoi nuair a bhain mé an Chrois amach. Tá séipéal cuanna déanta d'eibhir sa Chrois, atá anois ar leithinis sa taiscumar. Ach sular tógadh an taiscumar, agus fiú ina dhiaidh, ceantair cairéil a bhí anseo agus saoir cloiche oilte ann. Bhuail mé isteach san eaglais, tar éis an tsaoil is oilithreacht de chineál a bhí fúm a dhéanamh. Tá fuinneoga gloine daite áille ann. Thug mé suntas go háirithe do na cinn bríomhara laistiar den altóir. Hubert McGoldrick an t-ealaíontóir, de réir an fhoinse seo. Rud eile a thug mé suntas dó - tá foireann iomlán de casail - éide Aifreann - sna dathanna ar fad a úsáideadh roimh simpliú liotúirgeach Vatacáin II ar taispeáint - dubh do sochraidí agus dath an róis a d'úsáidtí faoi dhó sa bhliain, Domhnach Gaudete, tríú Domhnach na hAidbhinte agus Domhnach Laetare, ceathrú Domhnach an Charghais - laethanta lúcháire. 

Beag beann ar ceann forcheann a thosaíonn tú ag siúl ar, ó Cillín Chaoimhín nó ón gCrois, is ar an mbóthar a thosaíonn an siúlóid. 

Racht faoi marcáil conair! 

Bhí mé ag siúl sa Fhrainc ar mo laethanta saoire. Tá líonra grande randonnée sa Fhrainc ag trasnú na tíre, iad uilig marcáilte le péint dearg agus bán, comharthaí beaga ar ballaí agus claíocha. Na comharthaí go minic ann, agus rud atá níos fearr fós, ag gabhail cosáin nó bóthair fógra soiléir ar na conair nach ceart a thógáil. Ní hionann in Éirinn. Cuallaí is mó a bhíonn in úsáid. Agus ró mhinic ní bhíonn cuaille ar bith ar chosán chun athdhearbhú go bhfuil siúlóir fós ar an mbealach ceart. Titeann cuaillí go minic, nó castar iad sa dóigh gur deacair muinín a chur iontu. 

Thosaigh mé ar Slí Chaoimhín ón gCrois. Bhí fógra nó dhó ag an tús, agus b'shin é. Tháinig mé chuig gabhal sa bhóthar. Ní fhaca mé cuaille ná fógra ar bith. Mar sin, lean mé an bóthar mór toisc go raibh fógra chuig Gleann dá Loch air. Meancóg! 

Admhaím, dá mbeadh an léarscáil léite níos airdeallaí agam, nach mbeadh an meancóg déanta agam. De réir mar a shiúl mé an bóthar bhí mearbhall ceart ag teacht orm. Ach níor thuig mé go raibh mé iomlán ar strae - ba cheart go dtuigfeadh, mar tá léarscáileanna East West mapping Iontach cruinn. 

Ar ámharaí an tsaoil casadh duine áitiúil orm a thaispeáin aicearra ar ais go dtí an slí ceart dom, fá bhruach na habhann. 

Ní raibh aon deacracht as sin ar aghaidh agam an slí ceart a leanacht. Ní raibh mé cinnte áfach cé mhéad sa bhreis a bhí siúlta agam (thart ar 2km déanaim amach anois). Bhraith mé faoi bhrú ama, mar gur theastaigh uaim bus ag a 15:05 a fháil i nGleann dá Loch, toisc nach mbeadh bus eile go dtí tar éis a sé. Bhain an brú sin cuid den mhaith as an siúl. 

Bhí cúpla píosa eile ar an mbóthar, ach formhór de ar bhóithre coille, nó trasna an phortaigh. Tá cosán cláir in áiteanna ach in áiteanna tá an bealach ana fhliuch. De réir mar a dhruideann tú le Gleann dá Loch, tar éis Loch na nOnchon, tá an conair ag dul tríd an cheantar ina mbíodh mianaigh, agus cosáin Clocha eibhir fút. 

Tá radharcanna iontach fán mbealach. Shroich mé Gleann dá Loch thart ar a dó, agus bhí moill leathuaire ar an mbus cibé... 

Siúlóid ana dheas atá ann, agus tá rún agam é shiúl arís agus pléisiúr mar is ceart a bhaint as nithe nach raibh deis agam amharc i gceart orthu an babhta seo. 

Iarfhocal - is ó Liam Ó Dónaill, ball de na Cnocadóirí, a chuala mé an leagan Caoimhíneo. Bhíodh sé de nós aige agus a bhean Nóra é a shiúl gach samhradh, níor éirigh liom riamh dul leo. 

Eachtraí Aonghusa agus Freddie i Tír Óighe - Clocha agus Crêpes

Bhuail mé le m'óstach, a bhí tar éis maidin oibre a dhéanamh i Lannion (mo dhála féin, bíonn sé idir baile agus oifig). D'fhilleamar ar an dteach áit a raibh a athair tar éis béile breá a réiteach le fuílligh. 

Bhí roinnt cur agus cúiteamh ansin faoi céard le déanamh, agus socraíodh go rachadh na seantuismitheoirí ag bailiú Freddie agus a cara ón lycée, agus go dtabharfadh Guillaume mise ag turasóireacht! Bhí mé tar éis teacht ar Menhir St Uzec (< maen hir na Briotáinise, a chiallaíonn cloch fhada). Níl aon amhras ach go bhfuil sé fada! Rinneadh é a "Chríostú" san 17ú aois, cros ar a bharr agus uirlisí na páise greanta ar aghaidh na cloiche. 

Uaidh sin chuaigh muid go Île Grand / Enez Veur / Inis Mór. Tá cromleach - allée couverte ansin freisin. 

Agus tor eibhir cois cósta óna bhfuil radharc iontach. Shiúlamar píosa beag cois cósta roimh filleadh ar an gcarr. Ar an mbealach ar ais chuaigh muid go dtí séipéilín St Uzec. Níl sé in úsáid mar séipéal níos mó, ach murab ionann agus na séipéilíní eile a chonaic mé, bhí sé ar oscailt! Tá cumann a thugann aire dó agus a rinne athnuachan air. Agus ar roinnt dealbh daite ó na Meánaoiseanna atá ar taispeáint ann. 

 

Bhíomar le galettes a ithe um thráthnóna, agus bhí mé go láidir den tuairim go raibh cidre de dhíth chun dul leis. Chuamar san tóir ar an dtáirge áitiúil - ó Cidrerie du Legeur. Bhí sé feicthe againn go raibh a siopa féin dúnta, ach bhí fhios ag Guillaume go mbeadh fáil air i siopa Bio. Fuaireamar dhá bhuidéal agus táirge eile dá gcuid freisin, sú úll súilíneach. 

Ar ais chun an tí ansin. Rinne gach duine a galette agus a crêpe féin, agus d'éirigh liom gan praiseach iomlán a dhéanamh de! Proinn fíorbhlasta, agus comhrá bríomhar mar anlann leis! 

Eachtraí Aonghusa agus Freddie i Tír Óighe - Cois Leger

Fad is a bhí Freddie ag freastal ar an lycée lena cara, chuaigh mise ag siúl arís - an treo eile. Ní raibh mé i bhfad ó bhéal na habhann - Belleger - Béal Leger. Shiúl mé cois cósta i dtosach, cois aille ar chosán tirim ach caol, le deis anois is arís tuirling ar thrá beag gainimhe. 

Ba bheag duine a chas orm ar an gcuid seo den siúlóid! Ar an gcósta anois is arís bhí fothrach Túr cosanta, bainteach le cogadh éigin - cosaint béal na habhann, glacaim leis. 

Ar chósta suaimhneach

Memento belli

Amhras buan duine roimh duine

Rud a thug mé suntas do, toisc é bheith in easnamh in Éirinn, ná linn na calvaire - crosanna ag crosairí. Bhí ceann ana bhreá ar an mbealach seo, le dealbha ar gach taobh. An pháis treo amháin, naomha - Muire agus a mac ina measc, san treo eile. 

Faoi seo bhí mé gar don ionad caiple agus ó tharla go raibh fuip mharcaíochta aimsithe cois cosáin agam, bhí mé ag dul sa treo sin - as mo bhealach beagán - lena thabhairt ar ais. Ar ámharaí an tsaoil casadh bean na gcapall liom agus í amuigh le rang. D'iarr sí orm an fuip a chrochadh ar chrann agus mbaileoidh sí ar a bealach ar ais é. Scaoil mé an sraith capaill romham, agus shíl mé teacht timpeall orthu ar aicearra. Ba thapaí iad ná mé áfach, agus bhí mise - agus gearrán iarrainn - sáinnithe ar feadh tamaill. 

Níorbh fhada áfach gur chas mo chosán i dtreo bhruach na habhann. Cosán a bhí ró ghéar do chapaill ná rothar. 

Nuair a bhain mé an ghleann amach, lean mé cosán tarraingthe isteach go Lannion. Cosán a bhí do siúlóirí amháin. Agus corr duine ag ritheacht! 

Thug mé sampla fánach den gníomhaíocht teanga faoi ndeara! Shiúl mé romham gan dua ar chosán deas réidh. Bhí sé ina lag thrá (rabharta?) agus réileán láibe ar gach taobh. 

Chonaic mé corr éan ag lapadaíl ach is dócha go raibh an ghrian ró ard dóibh agus iad i bhfoscadh. Shiúl liom go Lannion. 

Bhí aonach ar bun, agus cheannaigh mé roinnt féiríní. Agus ansin bhuail mé le m'ostach, ach ní roimh pota subh Folláin a cheannach san Comptoir irlandais. Ní bhfuair mé lacáiste as bheith i mo Ghael... 

 Siúlóid ana dheas, thart ar 14km. 

Eachtraí Aonghusa agus Freddie i Tír Óighe - Bonne balade

Maidin Céadaoin lig mé do Freddie coladh amach - roinnt laethanta fada curtha dínn againn. Agus ar aon nós tá sé de nós agam siúl liom féin de thruslóga fada. Chuaigh mé ag siúl fán cósta dá réir, ag tosú amach tar éis bricfeasta thart ar a hocht ar maidin. 

Bhí ciúnas ann, seachas ceiliúr na n-éan. Cosán marcáilte go maith, cuid de na grande randonnée atá ina líon dlúth sa Fhrainc. 

Bláthanna an earraigh gach áit. Formhór acu a d'aithin mé ón mbaile. Casadh corr siúlóir eile orm fán tslí. 

Bhí sé thart ar a leathuair tar éis an deich nuair a shroich mé Oileán Miliau. Is féidir siúl amach chuige nuair atá lag trá ann. Bhí an cosán díreach glanta nuair a shroich mé é. Mar sin, is beag duine eile a bhí ar an oileán agus bhí mé in ann é shiúl sa tsuaimhneas. Shiúl mé faid an oileáin i dtosach, ag tabhairt suntas don gcairpéad bláthanna. Bhí an t-uafás den falcaire fiáin folaithe san fhéar. Ag dearbhú nach raibh baol báistí ann. Coinnle corra, féirdris, sceach gheal, agus magairlíní meidhreach i measc na bláthanna a chonaic mé ina mbrat tiubh ar an dtalamh. (Bhí siad coitianta go maith fán slí freisin). 

I lár an oileán bhí gcnuasach beag tithe (athchóirithe mar thithe saoire) den eibhir áitiúil bándearg. Agus uaigh Neoiliteach. 

Faoin am seo bhí neart daoine tar éis an oileán a bhaint amach. Shiúl mé ar chosán cois faille timpeall cuid den oileán. Anois is arís chuala mé siosarnach san fhéir, agus uair amháin chonaic mé laghairt lonrach glas ag teitheadh romham. D'fhág mé an oileán agus lean orm fán gcósta. Fuair mé teachtaireacht ansin ó m'óstaigh ag fiafraí ar mhaith liom bheith pioctha suas chun dinnéir a ithe leo ar ais san tigh. 

Shocraigh muid go mbuailfeadh siad liom ag an Eaglais i lár an bhaile a raibh mé gar dó. Cheadaigh mé Google agus ar aghaidh liom da treo sin, thar séipéilín Mhuire na dea-scéala. 

Níorbh fada ina dhiaidh sin gur bhain mé an t-Eaglais amach. Bhí idir séipéilín agus Eaglais iata, áfach. 

Siúlóid ana thaitneamhach a bhí ann.